Top 10 Beste nummers van Alice Cooper

In Nederland is dit de absolute nummer 1 (en een Top 2000-klassieker), terwijl het in Amerika nauwelijks bekend is. Het is een progressief rock-epos van acht minuten.

Het gaat over spionage en mysterie. De structuur is complex, met wisselende ritmes, Spaanse gitaren en een explosief einde. Het is Alice Cooper als verhalenverteller en muzikaal genie. Spannend, theatraal en uniek.

Het volkslied voor elke scholier op de laatste dag voor de vakantie. De riff is brutaal en iconisch. "School's out for summer! School's out forever!"

Het kinderkoor in het refrein geeft het een extra rebels tintje. Het is anarchie en vrijheid in drie minuten. Een tijdloze klassieker die generaties overstijgt.

Zijn grote comeback in 1989. De ultieme haar-metal hit. Het gaat over een vrouw die slecht voor je is, maar waar je niet vanaf kunt blijven.

"Your cruel device, your blood like ice." De productie is groot en glad. Het refrein is episch. Alice klinkt verleidelijk en gevaarlijk. Een nummer dat seks en gevaar ademt.

Een verrassend gevoelige piano-ballade. Geschreven vanuit een afkickkliniek. Het is een brief aan zijn vrouw, waarin hij zich afvraagt of ze hem nog wel wil na alles wat er gebeurd is.

Het is breekbaar en eerlijk. Alice laat zijn masker zakken en toont de man achter het monster. Een prachtig, menselijk nummer.

Een perfect pop-rock nummer over het imago van Alice. Hij zingt over hoe zijn familie en vrienden geschokt reageren op zijn gedrag.

De gitaarriff is catchy en vrolijk, wat contrasteert met de tekst over sociale uitsluiting. Het is ironisch en speels. Een van zijn bekendste en meest radiovriendelijke hits.

Het nummer waarmee de wereld kennismaakte met Alice Cooper. Het is de ultieme tiener-angst song. "I'm eighteen and I don't know what I want."

De mix van verwarring, woede en hormonen is perfect gevangen. Het is rauw en eerlijk. Elke tiener die zich onbegrepen voelt, herkent zich in dit nummer. Een proto-punk klassieker.

Een satirische kijk op de politiek. Alice stelt zichzelf verkiesbaar als president. "I wanna be elected!"

De muziek is bombastisch, met blazers en een grote productie. Het is grappig, maar met een scherpe rand. Hij belooft niks, behalve chaos. Een nummer dat tijdens elke verkiezing weer actueel klinkt.

Een duet met Donovan (ja, de folkzanger). De drumintro is tribaal en hypnotiserend. Het gaat over de decadentie van roem en rijkdom.

Het klinkt griezelig en pervers. Alice zingt met een maniakale stem. Het is theatrale rock op zijn hoogtepunt, vol spanning en vreemde wendingen.

Een scheurende rocker over een man die per ongeluk (of expres?) zijn vriendin overrijdt. Het is zwarte humor op zijn best.

De blazers geven het een energieke, glam-rock vibe. Het is kort, snel en chaotisch. Alice klinkt paniekerig en stoer tegelijk. Een perfect voorbeeld van zijn vroege, rauwe stijl.

Een anti-drugs en anti-zelfmoord anthem uit de jaren negentig. Met gastrollen van Slash en Ozzy Osbourne. Het is een krachtige boodschap aan de jeugd.

"Hey stoopid, stick around." De productie is gelikt en groots. Het refrein is een meezinger van formaat. Alice neemt hier de rol van de wijze oom aan die je voor fouten wil behoeden.