Billy Joel vangt de ziel van de gewone man, de geur van New York en de melancholie van het leven in perfecte melodieën.
Zijn stijl waaiert uit van klassieke piano-ballades tot doo-wop en rock-‘n-roll, maar de kern is altijd die herkenbare stem en dat virtuoze spel op de zwart-witte toetsen.
Dit zijn de tien beste nummers van Billy Joel.
10. New York State of Mind
De jazzy piano-intro en de lome saxofoonsolo nemen je direct mee naar een regenachtige avond in Manhattan.
Billy zingt met een diepe, soulvolle stem over zijn liefde voor de stad. Het klinkt relaxed en volwassen. Je ziet de neonlichten en de yellow cabs voor je. Een tijdloze ode aan thuiskomen.
9. She’s Always a Woman
Een prachtig, bitterzoet liefdesliedje. De melodie is folky en eenvoudig, gedragen door de piano en akoestische gitaar.
De tekst is geniaal: hij beschrijft al haar gebreken, haar wreedheid en haar wispelturigheid, maar concludeert dat hij juist daarom van haar houdt. Het is eerlijk en complex, ver verwijderd van de standaard romantische clichés.
8. Vienna
Een favoriet onder fans vanwege de diepere boodschap. Het gaat over de haast van de jeugd en de angst om dingen te missen. “Slow down, you crazy child.”
De muziek heeft een Europees, cabaret-achtig sfeer, met een mooie accordeon-solo. Het voelt als een wijs advies van een oude vriend. Een nummer dat je geruststelt: het komt wel goed, je hebt de tijd.
7. The Longest Time
Billy Joel als eenmans-band. Alle geluiden die je hoort (behalve de basgitaar) zijn gemaakt met zijn stem en handgeklap.
Het is een perfecte ode aan de doo-wop en soul uit de jaren vijftig. Het plezier spat ervan af. Het klinkt onschuldig en vrolijk, alsof een groepje vrienden op een straathoek staat te zingen.
6. Leningrad
Een geschiedenisles verpakt in een ontroerende ballade. Billy vergelijkt zijn eigen leven in Amerika met dat van Viktor, een man in de Sovjet-Unie.
De muziek is statig en klassiek, met een Russisch aandoende melodie. Het maakt de Koude Oorlog menselijk en persoonlijk. De boodschap van verbroedering aan het einde, wanneer de kinderen zingen, zorgt voor een brok in de keel.
5. Uptown Girl
Een en al falset en vrolijkheid. Dit is Billy die een eerbetoon brengt aan Frankie Valli and the Four Seasons. Het gaat over de arbeidersjongen die verliefd wordt op het rijke meisje.
Het ritme is aanstekelijk en dwingt je om te bewegen. Ondanks de lichte toon, zit het muzikaal ontzettend knap in elkaar. Een instant humeur-verbeteraar.
4. Scenes from an Italian Restaurant
Het begint als een rustige ballade (“A bottle of white…”), versnelt dan naar een jazzy piano-jam, en eindigt als een rocknummer. Een mini-opera van zeven minuten.
Het vertelt het verhaal van Brenda en Eddie, de koning en koningin van het schoolbal, en hoe het leven hen inhaalde. Het is nostalgisch, tragisch en feestelijk tegelijk. Billy’s meesterwerk qua compositie.
3. Goodnight Saigon
Kippenvel. Het begint met het geluid van krekels en wentelwiekende helikopters. De piano is dreigend en minimaal.
Het gaat over de Vietnamoorlog, niet vanuit politiek oogpunt, maar vanuit de soldaten die elkaar erdoorheen sleepten. “And we would all go down together.” Als het refrein aanzwelt en de stemmen samenkomen, voel je de broederschap en de angst. Indrukwekkend en zwaar.
2. Piano Man
Zijn signatuur-nummer. Een wals in 3/4-maat die ruikt naar oud bier en pinda’s. Billy schetst een portret van de verliezers in een bar, die even hun zorgen willen vergeten.
De mondharmonica is iconisch en roept direct een gevoel van weemoed op. Iedereen zingt mee met het refrein, omdat iedereen zich wel eens die “piano man” voelt die de sfeer moet maken terwijl zijn hart elders ligt.
1. Honesty
Een sobere, krachtige ballade die raakt waar het pijn doet. De productie is kaal, waardoor de stem van Billy en zijn piano centraal staan.
De tekst is cynisch maar waar: liefde is makkelijk te vinden, maar eerlijkheid is zeldzaam. Hij zingt het met een frustratie en passie die door merg en been gaat. Geen opsmuk, alleen de naakte waarheid.