Chappell Roan combineert de vocale acrobatiek van Kate Bush met de humor van een drag queen en de eerlijkheid van een dronken voicemail. Haar muziek viert de chaos van queer dating, de pijn van opgroeien in een conservatief dorp en de euforie van jezelf vinden op de dansvloer. Dit is pop met een hoofdletter P en een uitroepteken.

10. Super Graphic Ultra Modern Girl

Dit nummer klinkt alsof je in een snelle auto door een futuristische stad scheurt, op weg naar het beste feest van je leven. Het is glam-pop op steroïden. Chappell bezingt hier de ultieme transformatie: van het saaie meisje dat toekijkt naar het “ultra modern girl” dat de hoofdrol opeist. De beat stuitert, de tekst is hilarisch specifiek (“He doesn’t have a job!”) en het refrein is zo verschrikkelijk  aanstekelijk.

9. California

Achter alle glitter en bravoure schuilt ook eenzaamheid. “California” is het hartverscheurende antwoord op haar droom om het te maken in LA. Waar andere nummers de roem vieren, gaat dit over de kater: het missen van de seizoenen in Missouri en het gevoel dat je gefaald hebt. “Come get me out of California”. Ze zingt het met een snik die zo oprecht is dat je haar persoonlijk wilt komen ophalen.

8. Naked in Manhattan

De eerste keer dat je verliefd wordt op iemand van hetzelfde geslacht, voelt alles groter, enger en filmischer. Dit nummer vangt die specifieke spanning perfect. Met referenties naar Mean Girls en een refrein dat smeekt om aangeraakt te worden (“Touch me, baby”), is het een ode aan de ontdekkingstocht van haar eigen seksualiteit.

7. Femininomenon

Als je wilt weten wat “camp” betekent, luister dan hiernaar. Chappell creëerde dit woord om een fenomeen te beschrijven dat zo magisch is dat het bijna niet bestaat (net als een man die een goed ritmegevoel heeft, volgens de tekst). Het nummer begint als een rustige ballad en ontspoort volledig in een hyperactieve beat. De “Did you hear me? Play the fucking beat!” break is nu al legendarisch.

6. My Kink Is Karma

In plaats van te huilen om een ex, geniet Chappell hier met volle teugen van diens ondergang. “People say I’m jealous, but my kink is karma”. Het is vals, het is petty, en het is heerlijk herkenbaar. De productie is strak en donker, en de videoclip waarin ze als een duivelse clown verschijnt, onderstreept de boodschap: leedvermaak is de beste vorm van vermaak.

5. Casual

De term “situationship” kreeg zijn eigen volkslied. “Casual” gaat over de pijnlijke realiteit van daten zonder label: wel de intimiteit (“Knee deep in the passenger seat”), maar niet de erkenning. Het refrein bouwt op als een schreeuw van frustratie. Chappell zingt over het moment dat je beseft dat je wordt gebruikt, en de woede die daarbij komt kijken.

4. HOT TO GO!

Soms wil je gewoon een cheerleader-chant voor volwassenen. Dit nummer is pure energie en heeft een eigen dansje (H-O-T-T-O-G-O) dat zo simpel is dat iedereen het na één keer kan. Het gaat over lust, over gezien willen worden en over iemand mee naar huis nemen. De synthesizer-loop is onweerstaanbaar en live verandert dit nummer elk publiek in een massaal gymklasje.

3. Pink Pony Club

Dit is Chappell’s semi-autobiografische verhaal over een meisje uit Tennessee dat naar West Hollywood verhuist om go-go danseres te worden, tegen de wens van haar moeder in. De opbouw is magistraal: van de ingetogen piano-intro naar de explosieve disco-climax op de dansvloer. “God, what have you done? You’re a pink pony girl”. Het is een anthem voor iedereen die zijn eigen gekozen familie en vrijheid zoekt.

2. Red Wine Supernova

Red Wine Supernova is een viering van lesbische liefde die net zo over-the-top is als de titel doet vermoeden. Chappell omschrijft haar crush als een “Playboy Brigitte Bardot” en gooit er de ene na de andere seksuele toespeling uit (“I’ve got a wand and a rabbit”). Het is vrolijk, zomers en klinkt als een nummer dat je meeschreeuwt in een cabrio met het dak open.

1. Good Luck, Babe!

Dit nummer maakte van Raon een wereldster ging. “Good Luck, Babe!” is een meesterwerk van 80s synth-pop met een tekst die snijdt als een mes. Ze wenst een ex-geliefde (die haar verlaat voor een man omdat ze niet uit de kast durft te komen) veel succes, met de sarcastische wetenschap dat ze spijt gaat krijgen. “You’d have to stop the world just to stop the feeling”. De vocale uithaal aan het einde is kippenvelverwekkend. Het is triomfantelijk, tragisch en euforisch tegelijk.