Charli XCX is niet zomaar een popster; ze is een curator van de toekomst. Waar haar tijdgenoten vaak trends volgen, is Charli degene die ze start – vaak jaren voordat de radio er klaar voor is. Samen met wijlen producer SOPHIE en het A.G. Cook-collectief vond ze een geluid uit dat klinkt als kauwgomballenpop gemixt met metaal: scherp, synthetisch en onbeschaamd luid. Of ze nu zingt over feesten, angst of snelle auto’s, ze doet het altijd met het gaspedaal volledig ingetrapt.
10. 1999 (met Troye Sivan)
Nostalgie is een makkelijke valkuil, maar Charli en Troye Sivan maken er een kunstvorm van. Dit is een liefdesbrief aan het tijdperk van Britney, The Matrix en CD-spelers, verpakt in een productie die zo glad is dat je er bijna vanaf glijdt. De beat, geproduceerd door Max Martin, is pure pop-wiskunde. Het is niet ironisch bedoeld; het is een oprechte hunkering naar een tijd waarin alles (en de popmuziek) simpeler leek.
9. Unlock It (Lock It) (feat. Kim Petras and Jay Park)
Dit nummer had in 2017 een bescheiden release op de mixtape Pop 2, maar kreeg jaren later een tweede leven via TikTok. En terecht. De productie glinstert en bubbelt als champagne. Het refrein (“Lock it, lock it, unlock it”) is hypnotiserend in zijn repetitie. Met gastbijdragen van Kim Petras en Jay Park voelt dit als een internationale topconferentie van de ‘cool kids’. Het is het schoolvoorbeeld van hoe Charli de toekomst van popmuziek voorspelde: snel, digitaal en onweerstaanbaar.
8. Boys
Hoe maak je een hit met bijna niets? “Boys” is een masterclass in minimalisme. Een simpele beat, een sample van het munt-geluid uit Super Mario, en een tekst die eigenlijk nergens over gaat behalve dagdromen over jongens. De geniale videoclip, die ze zelf regisseerde en waarin tientallen beroemde mannen poseren als lustobjecten (“female gaze”), maakte het statement compleet. Het is lui, het is catchy en het is briljant in zijn eenvoud.
7. Boom Clap
Voor het grote publiek blijft dit hét Charli-nummer. Geschreven voor The Fault in Our Stars, is dit 80s-geïnspireerde synthpop op zijn meest romantisch. Waar haar latere werk vaak schuurt en kraakt, is dit nummer puur en onschuldig. De drums klinken groots en de melodie is ontworpen om in stadions mee te zwaaien. Het bewijst dat ze, als ze dat wil, de perfecte mainstream popster kan zijn – ze kiest er alleen meestal voor om dat niet te zijn.
6. Gone (met Christine and the Queens)
Samen met Chris (van Christine and the Queens) bezingt ze de sociale angst en het gevoel dat mensen dwars door je heen kijken. De productie is nerveus en strak, met een industriële beat die aan het einde volledig ontspoort. Het is een zeldzaam moment van pure kwetsbaarheid, verpakt in een beat die je dwingt om je zorgen weg te dansen.
5. I Love It (met Icona Pop)
Technisch gezien een nummer van Icona Pop, maar Charli schreef het in een half uur en gaf het weg. Haar stempel zit op elke seconde. “I crashed my car into the bridge, I don’t care!”. Dit is de punk-geest in een electpop-jasje. Het is schreeuwerig, bratty (lang voordat dat een albumtitel was) en barst van de nihilistische energie.
Dit nummer definieerde de zomer van 2012 en zette Charli op de kaart als een songwriter die precies weet hoe je een generatie laat springen.
4. 360
Het volkslied van de Brat-zomer. Dit nummer klinkt alsof het is gemaakt in een laboratorium voor ‘it-girls’. De beat is droog en minimalistisch, de tekst zit vol zelfvertrouwen (“I’m everywhere, I’m so Julia”) en de sfeer is ijskoud. Het gaat over invloed, internetcultuur en de kunst van het zijn van een icoon. Charli klinkt hier niet alsof ze haar best doet; ze klinkt alsof ze simpelweg observeert hoe de wereld om haar heen draait.
3. Track 10
De afsluiter van Pop 2 is een gedeconstrueerde ballad die alle regels van het liedjes-schrijven breekt. De zang is vervormd, de ritmes struikelen over elkaar heen, en toch zit er een prachtige, emotionele melodie onder begraven (die ze later hergebruikte voor de gladdere single “Blame It On Your Love”). “Track 10” is hyperpop in zijn puurste, meest artistieke vorm: chaos die voelt als een warme omhelzing.
2. Von dutch
Agressief, luid en heerlijk arrogant. “Von dutch” is Charli die haar critici en obsessieve fans recht in het gezicht uitlacht. De synthesizer klinkt als een straaljager die opstijgt en de beat is genadeloos. “I’m just living that life, Von dutch, cult classic but I still pop”. Het is een nummer dat niet vraagt om aandacht, maar het opeist.
1. Vroom Vroom
Toen Charli de studio in ging met SOPHIE, werd de moderne popmuziek gereset. De eerste keer dat je dit hoort, denk je dat je speakers kapot zijn. Het geluid van brekend metaal, de extreme stiltes, de ‘cute’ rap-stijl tegenover de donkere beats; het was in 2016 onbegrijpelijk voor de mainstream, maar visionair voor de underground. “Let’s ride”. Dit is het manifest van Charli XCX. Zonder “Vroom Vroom” geen hyperpop, geen Brat, en geen toekomst.