James Brown is niet alleen de ‘Godfather of Soul’, hij is de uitvinder van de funk. Met zijn onnavolgbare stem, zijn explosieve podiumpresentatie en zijn focus op ‘The One’ (de eerste tel van de maat), veranderde hij de ritmische structuur van de popmuziek voorgoed.
10. The Payback
Oorspronkelijk afgewezen voor een soundtrack omdat het “niet funky genoeg” zou zijn, maar uitgegroeid tot een klassieker. De groove is traag, dreigend en kaal. Brown praat-zingt over wraak met een ingehouden woede.
De wah-wah gitaar en de blazersaccenten creëren een sfeer van pure straat-attitude. Het is een van de meest gesamplede nummers in de hiphop, dankzij die onverbiddelijke baslijn.
9. Cold Sweat
Volgens veel musicologen het eerste échte funknummer. Brown stript hier de melodie weg en focust volledig op het ritme. De blazers fungeren als percussie-instrumenten.
Het nummer is rauw en repetitief op de beste manier. Brown’s kreten en commando’s aan de band (“Give the drummer some!”) maken het een levend organisme. Een keerpunt in de muziekgeschiedenis.
8. Say It Loud – I’m Black and I’m Proud
Meer dan een liedje; een cultureel statement. Uitgebracht op het hoogtepunt van de burgerrechtenbeweging, gaf dit nummer een stem en trots aan de Afro-Amerikaanse gemeenschap. Het kinderkoor in het refrein (“I’m black and I’m proud!”) is iconisch.
Muzikaal is het strak en dwingend, maar de boodschap staat centraal. Brown toont zich hier niet alleen als entertainer, maar als maatschappelijk leider.
7. Get Up Offa That Thing
Een explosie van energie uit zijn latere discopriode. Het doel van dit nummer is simpel: mensen laten dansen. De tekst heeft weinig om het lijf, maar de groove is onweerstaanbaar.
Het is funk in zijn puurste vorm: strakke blazers, een pompende bas en Brown die fungeert als de opzwepende ceremoniemeester. Onmogelijk om stil bij te blijven zitten.
6. Please, Please, Please
Zijn eerste hit en het nummer waarmee hij zijn ‘cape routine’ perfectioneerde. Het is pure rhythm-and-blues, doordrenkt van wanhoop en smeking. Brown zingt niet, hij smeekt.
De repetitie van het woord “Please” gaat door merg en been. Het is rauwe emotie, theatraal en intens, en legde de basis voor zijn reputatie als “Hardest Working Man in Show Business”.
5. Papa’s Got a Brand New Bag
Het nummer dat de overgang markeerde van R&B naar soul/funk. De blazerssectie is hier messcherp en speelt korte, ritmische stoten in plaats van lange melodieën.
Brown klinkt zelfverzekerd en cool. De “New Bag” verwijst naar een nieuwe sound en houding. Het is strak, puntig en swingt als een trein.
4. Living in America
De grote comeback in de jaren ’80 dankzij de film Rocky IV. Het is gladder geproduceerd dan zijn vroege werk, maar de energie is onmiskenbaar. Het patriottisme en de showbizz druipen er vanaf.
De blazers zijn bombastisch en Brown schreeuwt als vanouds. Het is een viering van het Amerikaanse showmanschap, groots en meeslepend.
3. Sex Machine
“Get up, get on up!” Misschien wel de bekendste funk-hook aller tijden. De samenwerking met zijn band The J.B.’s is hier telepathisch strak. De gitaarlick van Catfish Collins is legendarisch.
Het nummer is een lange jamsessie die nooit verveelt. De interactie tussen Brown en de band (“Can I take it to the bridge?”) maakt je deelgenoot van het creatieve proces. Zweterig, sexy en geniaal.
2. I Got You (I Feel Good)
Zijn grootste commerciële succes en zijn meest herkenbare nummer. De blazersintro blaast je direct omver. Het is tweeënhalve minuut pure euforie.
De “Hey!” en de schreeuw van Brown zijn geluiden van pure levenslust. De saxofoonsolo is kort en krachtig. Een perfect pop-soul liedje dat op elk feest ter wereld werkt.
1. It’s A Man’s Man’s Man’s World
Een magistrale ballad die in schril contrast staat met zijn snelle funknummers. De strijkers geven het een dramatische, bijna filmische lading. Brown zingt hier met een emotionele diepgang die zeldzaam is.
Hoewel de titel chauvinistisch lijkt, erkent de tekst uiteindelijk dat de man niets is zonder een vrouw. De vocale prestatie is huiveringwekkend mooi, vol pijn en inzicht. In de Top 2000 is dit historisch gezien zijn meest gewaardeerde werk vanwege de tijdloze emotie.