Slayer is de onbetwiste koning van de thrash metal, de band die snelheid en agressie tot een kunstvorm verhief. Met teksten over oorlog, de hel en seriemoordenaars zochten ze altijd de grens op, ondersteund door de chaotische gitaarsolo’s van Kerry King en Jeff Hanneman.
Hun geluid is compromisloos en duister, gedreven door het fenomenale, bijna onmenselijke drumwerk van Dave Lombardo. Slayer klinkt niet alleen boos; ze klinken als de muzikale variant van een naderende apocalyps.
10. Chemical Warfare
Een vroege klassieker die de brug slaat tussen hun punk-invloeden en de thrash die ze zouden perfectioneren. Het tempo is moordend en de riffs zijn rauw en ongepolijst.
Het nummer straalt een jeugdige, roekeloze energie uit. De productie is nog niet zo strak als op latere albums, wat bijdraagt aan de ‘vuile’ en gevaarlijke sfeer van de track.
9. Hell Awaits
De titeltrack van hun tweede album begint met een iconische, omgekeerde stemopname die “Join Us” fluistert. De opbouw is langzaam en onheilspellend, voordat het nummer ontaardt in een hels tempo.
Dit is sfeermetal voordat het bestond. Het voelt alsof je langzaam een kerker wordt ingetrokken, met gitaren die klinken als kettingen die over steen slepen.
8. Disciple
Uit de latere periode van de band, maar met de intensiteit van hun hoogtijdagen. Tom Araya schreeuwt hier met een haat die bijna tastbaar is: “God hates us all”.
De groove is zwaarder en moderner, minder gericht op pure snelheid en meer op impact. Het is een muur van geluid die laat horen dat ouderdom de band niet milder had gemaakt.
7. Mandatory Suicide
Een trager, slepend nummer dat marcheert als een leger op weg naar de slachtbank. De tekst is een cynische blik op oorlogsvoering en de zinloosheid van het offer.
De spoken-word passage aan het einde is huiveringwekkend. De gitaarpartijen zijn minder chaotisch dan normaal, maar klinken juist daardoor extra dreigend en koud.
6. Dead Skin Mask
Gebaseerd op de gruweldaden van Ed Gein. Het nummer begint met een bedrieglijk rustige riff die al snel omslaat in pure horror. De sfeer is macaber en kruipt onder je huid.
Het kinderstemmetje aan het einde (“Let me out!”) zorgt voor kippenvel. Muzikaal is het een van hun meest ‘melodieuze’ nummers, wat het contrast met het zieke onderwerp des te groter maakt.
5. War Ensemble
Een les in uithoudingsvermogen. Vanaf de eerste seconde is dit een aanval op de zintuigen. Het drumwerk van Lombardo is hier van een andere planeet; strak, snel en vol met complexe fills.
Het nummer ademt de chaos van het slagveld. De gitaren schieten als mitrailleurvuur om je oren, terwijl Araya de bevelen blaft. Pure adrenaline.
4. Seasons in the Abyss
Hier laat Slayer horen dat ze ook sfeer kunnen bouwen zonder constant op topsnelheid te spelen. De Midden-Oosterse invloeden in de riffs geven het nummer een mystiek en episch karakter.
Het is donker en bezwerend. De productie is helder en ruimtelijk, waardoor de zware groove van de drums en de gierende gitaarharmonieën perfect tot hun recht komen.
3. South of Heaven
De onheilspellende gitaarintro is direct herkenbaar. Slayer koos er bewust voor om het tempo te verlagen om de zwaarte te vergroten. Het resultaat is een doom-achtig meesterwerk.
Araya zingt hier meer dan hij schreeuwt, wat een spookachtig effect geeft. Het nummer voelt als een langzame afdaling in de duisternis, onontkoombaar en verpletterend.
2. Raining Blood
Met het geluid van donder en regen begint een van de beroemdste riffs uit de metalgeschiedenis. De drie tellen op de toms zijn iconisch. Dit nummer is de essentie van Slayer in minder dan vijf minuten.
De structuur is bizar maar geniaal, eindigend in een chaos van feedback en geluidseffecten. Het is kort, krachtig en laat niets heel van de luisteraar.
1. Angel of Death
De ultieme thrash metal track. De openingsschreeuw van Tom Araya is legendarisch, en de tekst over Josef Mengele zorgde voor jarenlange controverse. Muzikaal is het een technische tour de force.
De fameuze ‘double bass’ drumbreak halverwege is het meetpunt voor elke metaldrummer. De gitaren zijn vlijmscherp en chirurgisch precies. Het is een gruwelijk verhaal verpakt in muzikale perfectie.