Stromae is de maestro van de moderne chanson. De Belgische artiest combineert dansbare beats, hiphop en elektronica met teksten die zo zwaar zijn als lood.
Hij zingt over kanker, afwezige vaders, depressie en sociale ongelijkheid, maar doet dat op muziek waar je op moet dansen. Het is ‘dansen met tranen in je ogen’ tot kunst verheven.
Dit zijn de tien beste nummers van Stromae.
10. Te Quiero
Een meeslepende track die de obsessieve kant van de liefde belicht. De muziek begint dreigend en bouwt op naar een bombastische, bijna militaire beat die de intensiteit van een verstikkende relatie weerspiegelt.
De herhaling van “Te quiero” voelt hier niet als een romantische liefdesverklaring, maar als een wanhopige kreet. Het is een perfect voorbeeld van hoe Stromae een simpel popthema kan ombuigen naar iets duisters en dwingends.
9. Ta fête
Een agressief, elektronisch nummer dat klinkt als een waarschuwing. De beat is hard en industrieel, als een mars.
Het gaat over het feit dat het leven je vroeg of laat te pakken krijgt. “Tu aimerais faire ta fête.” De sfeer is dreigend en energiek. Het werd gebruikt als WK-lied voor de Rode Duivels, wat de strijdlustige toon verklaart.
8. Tous les mêmes
Een briljante observatie van de ruzies tussen mannen en vrouwen. De muziek is een mix van swing-jazz en elektronische beats.
Stromae speelt beide rollen: de klagende vrouw en de onverschillige man. Het is theatraal, grappig en pijnlijk herkenbaar. Een nummer dat genderstereotypen op de hak neemt met een onweerstaanbare groove.
7. Quand c’est?
Misschien wel zijn meest beklemmende nummer. Het is een gesprek met kanker. De beat is minimaal en klinkt als een tikkende klok.
Stromae vraagt aan de ziekte: “Wanneer ben ik aan de beurt?” Het is doodeng en prachtig tegelijk. De schaduw van de dood hangt over elke noot. Een dapper en artistiek meesterwerk.
6. Ave Cesaria
Een warm eerbetoon aan de ‘blotevoetendiva’ Cesária Évora. De muziek heeft die typische Kaapverdische morna-sfeer, maar dan met een moderne beat.
Het klinkt zonnig en nostalgisch. Stromae toont hier zijn respect voor zijn muzikale helden. Het is een moment van rust en schoonheid in zijn vaak hectische repertoire.
5. Santé
Zijn comeback-single na jaren van stilte. Een toost op de mensen die niet kunnen toosten: de schoonmakers, de bediening, de arbeiders.
Het ritme is simpel en catchy, met een cumbia-achtige vibe. Het is een sociaal bewogen nummer dat opkomt voor de onzichtbare helden van de maatschappij. Sympathiek en dansbaar.
4. L’enfer
Een schokkende bekentenis over suïcidale gedachten en depressie. Hij zong het live op het Franse nieuws, wat voor een wereldwijde schokgolf zorgde.
Het koor in het refrein klinkt als een klaagzang uit de hel. De tekst is zo rauw en direct dat het pijn doet. Het is belangrijk, moedig en muzikaal overweldigend. Stromae op zijn kwetsbaarst.
3. Alors on danse
De doorbraak. Een nummer over de verstikkende druk van werk, schulden en problemen, en de enige uitweg: dansen.
De saxofoon-sample is iconisch en hypnotiserend. Het vangt de sfeer van een generatie die de zorgen wil vergeten in de club. Het is somberheid verpakt in een wereldhit. De perfecte introductie van zijn stijl.
2. Papaoutai
Een vrolijke Afrikaanse beat met een intens trieste tekst over een afwezige vader (Stromae’s eigen vader kwam om in de Rwandese genocide).
“Papa, waar ben je?” De kinderlijke vraag snijdt door je ziel, terwijl je lichaam wil bewegen op de muziek. Het contrast is geniaal en verwarrend. Een popliedje met een gapende wond.
1. Formidable
Dit is geen muziekvideo, dit is pure performance art. Stromae strompelt, lalt en schreeuwt zijn pijn uit. De tekst is een briljante woordspeling over geweldig zijn (“formidable”) en zielig zijn (“fort minable”).
De blazers geven het een tragische grootsheid. Het raakt de kern van menselijk verdriet en vernedering. Met dit nummer bewees Stromae dat hij geen eendagsvlieg was, maar een van de grootste artiesten van zijn generatie.