Top 15 nummers met een onverwachte tempowisseling of twist

In de traditionele popmuziek regeert de voorspelbaarheid: couplet, refrein, couplet, refrein, brug en slotrefrein in een vast tempo. Maar soms besluit een band alle regels aan hun laars te lappen. Door plotseling het tempo radicaal te vertragen, een nummer te laten ontsporen in een uitzinnige versnelling, of van de ene op de andere seconde van genre te wisselen, ontstaat er pure muzikale magie.

1. Queen – Bohemian Rhapsody

Freddie Mercury schiep de ultieme muzikale achtbaan: van een intieme pianoballad en een theatrale opera-sectie tot een snoeiharde hardrockexplosie met Brian Mays scheurende gitaar, om te eindigen in een serene bezinning. Een compositie die elke logica tart.

2. System of a Down – Chop Suey!

Serj Tankian en Daron Malakian schakelen in een fractie van een seconde tussen razendsnelle, hysterische thrash-metal coupletten en een adembenemend mooie, tragische melodie. Een meesterwerk van sonische contrasten.

3. Radiohead – Paranoid Android

Thom Yorke en Jonny Greenwood smeedden drie totaal verschillende liedjes samen: een akoestische intro, een scheurende gitaarsolo in 7/8-maat, een sacraal ‘rain down’-koor en een finale explosie. De Bohemian Rhapsody van de nineties.

4. Franz Ferdinand – Take Me Out

De band begint met een energiek, snel indierock-intro van bijna een minuut. Plotseling valt het tempo dramatisch stil naar een zware, hoekige dansbare post-punk groove; een van de meest effectieve twists uit de popgeschiedenis.

5. Green Day – Jesus of Suburbia

Een negen minuten durende punkrock-opera in vijf aktes, waarin Billie Joe Armstrong schakelt tussen akoestische melancholie, vrolijke poppunk en rauwe garagerock.

6. The Beatles – A Day in the Life

John Lennons bezonken observaties over de krant worden onderbroken door een angstaanjagend aanzwellend orkest, waarna Paul McCartneys vrolijke pianowekker binnendringt.

7. Derek and the Dominos – Layla

Eric Claptons scheurende bluesrocker over onbereikbare liefde stopt plotseling na drie minuten om plaats te maken voor een serene, hemelse pianosolo van Bobby Whitlock en Rita Coolidge.

8. Fleetwood Mac – The Chain

Het nummer begint als een akoestische country-blues, totdat John McVie die legendarische baslick inzet en de band explodeert in een van de beroemdste gitaarfinales aller tijden.

9. Led Zeppelin – Stairway to Heaven

Van een middeleeuws aandoend fluit- en gitaarintro accelereert het nummer gestaag totdat John Bonham binnenvalt en Jimmy Page de ultieme rockclimax ontketent.

10. Guns N’ Roses – November Rain

De weemoedige pianoballad lijkt rustig uit te doven, totdat Axl Rose plotseling tempo maakt en Slash een apocalyptische finale inslaat.

11. Arctic Monkeys – 505

Vier minuten lang kabbelen twee simpele orgelakkoorden voort, totdat Alex Turner uithaalt en de gitaren en drums in een verwoestende climax ontploffen.

12. Metallica – Master of Puppets

Midden in deze mokerslag van thrash-metal last de band plotseling een verstild, melodieus neoklassiek gitaarintermezzo in dat puur kippenvel oplevert.

13. Gorillaz – Empire Ants

Little Dragons Yukimi Nagano verandert een dromerige, lome akoestische poptrack halverwege in een pulserende, glinsterende synthpop-triomf.

14. David Bowie – Station to Station

Het geluid van een naderende stoomtrein en een tien minuten durende transformatie van donkere funkrock naar uitzinnige, dansbare discorock.

15. Kendrick Lamar – DNA.

Producer Mike WiLL Made-It knipt Lamars beat halverwege doormidden, waarna Kendrick op een chaotische, vervormde basloop de meest intense rapflow van zijn carrière aflevert.

VERDER LUISTEREN

Meer lijstjes voor jou