Top 20 beste Belpop klassiekers (Vlaamse pop en rock)

Luc De Vos schreef met Mia het officieuze volkslied van Vlaanderen. De melancholische pianonoten, die scheurende gitaarsolo en De Vos' breekbare, haast wanhopige zang over sterren die de weg wijzen raken elke Vlaming en Nederlander diep in het hart.

Tom Barman en zijn band zetten met deze track de internationale alternatieve rockwereld op scherp. De schurende vioolriff van Klaas Janzoons en die uitzinnige, repetitieve kreet 'Friday!' zijn pure muzikale genialiteit.

Koen Wauters zong met Daar Gaat Ze een van de meest volmaakte popballads uit de Lage Landen. De weelderige strijkers en de pijn van onbereikbare verliefdheid maken het een tijdloze evergreen.

Met enkel zijn piano en een intieme, poëtische tekst schiep Raymond een meesterwerk van verstilde tederheid. De melancholie van een zomerdag aan het strand werd nooit mooier bezongen.

Stijn Meuris schreeuwt zijn liefde uit over een stuwende, ronkende rockbeat. Oorspronkelijk gemaakt voor de film Manneken Pis, uitgegroeid tot de ultieme Vlaamse liefdesverklaring.

Sarah Bettens' hese, donkere stemgeluid en die indringende akoestische gitaarintro maakten Not an Addict tot een wereldwijde hit over de verleiding en leegte van verslaving.

De Brusselse grootmeester leverde met deze wanhopige smeekbede het meest hartverscheurende chanson ooit af. Brels theatrale intensiteit en poëtische genialiteit blijven ongeëvenaard.

Alex Callier schiep met Mad About You een cinematografisch triphop-monument. Geike Arnaerts loepzuivere, mysterieuze zang zweeft majestueus over weidse strijkers.

Guy Swinnen en The Scabs brachten rauwe, tijdloze gitaarrock in de traditie van The Rolling Stones en Mink DeVille. Hard Times ademt pure passie.

Joost Zweegers won Humo's Rock Rally met deze monumentale pianoballad. Zijn kwetsbare falsetzang en de meeslepende melodie bezorgen je gegarandeerd kippenvel.

Arno Hintjens combineerde funk, punk en Franstalig surrealisme tot een bedwelmende cocktail. Die hypnotiserende baslijn en Arno's raspende oerkreet zetten elke club in lichterlaaie.

Frank Vander linden schreef een van de meest energieke Nederlandstalige rocknummers ooit. Die ronkende basgitaar en het uitzinnige meezingrefrein knallen uit de speakers.

Jan Leyers en Paul Michiels bewees dat blanke Vlamingen Motown-soul konden maken van wereldformaat. The Way to Your Heart werd zelfs een top 40-hit in de Verenigde Staten.

Stijn Meuris leverde met Monza de titelsong voor de gelijknamige thriller. De opzwepende elektronische beats en snerpende gitaren creëren een beklemmende adrenalinekick.

Met 'Liever snel naar het paradijs dan traag naar de hel' ontketende Bazart een ware poprevolutie. Hun donkere synthpop en ingenieuze samenzang maakten hen tot festivalheadliners.

Haar vertaling van Bette Midlers The Rose geldt als een van de meest ontroerende opnames uit de Vlaamse kleinkunstgeschiedenis. Een stem vol breekbare wijsheid.

Jinte Deprez en Maarten Devoldere verfijnden hun lome, stijlvolle indierock met syncopische bassen en strijkers. Bunker is onderkoelde klasse op zijn best.

Paul Van Haver veroverde de hele wereld vanuit Brussel. Die kille saxofoonsample en de contrastrijke tekst over economische malaise en escapisme maakten hem een wereldster.

De in Brugge geboren Wouter De Backer scoorde een historische wereldhit. De minimalistische xylofoon en de vocale dialoog met Kimbra zijn pure popkunst.

Sanne Putseys combineerde akoestische soul met rauwe ragga en hiphop. Haar unieke, krachtige stemgeluid veroverde in no-time de Europese festivalpodia.

De Belpop heeft de muziekwereld verrijkt met enkele van de meest gelaagde, melancholische en poëtische parels ooit gemaakt. Welke Vlaamse klassieker raakt jou het diepst? Breng hieronder je stem uit of deel jouw favoriet in de reacties!