Top 20 Beste One-Hit Wonders Aller Tijden

Het absolute wonderkind onder de moderne pophits. Gebouwd rond een subtiele xylofoon-sample van Luiz Bonfá ontspint zich een bitterzoet post-breakup drama waarin de Belgisch-Australische Gotye en zangeres Kimbra elkaars perspectief fileren; goed voor twee Grammy Awards en ruim 2,3 miljard views.

Linda Perry's rauwe, schreeuwende zangpartij en die akoestische gitaarintro ontploften in 1993 tot een wereldwijde sensatie. Die massale 'And I say: hey-ey-ey-ey, hey-ey-ey, I said hey, what's going on?!'-uithaal is een van de meest meegezongen refreinen aller tijden.

Het ultieme anthem voor buitenbeentjes en underdogs uit 2000. Brendan B. Browns falsetzang en die krakende akoestische gitaar vertellen een charmant tienerverhaal over onbeantwoorde liefde en Iron Maiden-kaartjes.

Een synthpop-bewerking van Gloria Jones' noordelijke soultrack uit 1964. Marc Almonds dramatische zang en die minimalistische, stuiterende synthesizerbeats maakten dit tot de bestverkochte single van 1981 in het Verenigd Koninkrijk.

Hoewel de band in het VK een gerespecteerde reputatie genoot, was dit wereldwijd hun enige monumentale megahit. De majestueuze orkestrale strijkerssample en Richard Ashcrofts trotse wandeling in de videoclip maakten dit tot een generatie-definiërend volkslied.

Een feestelijke wervelwind van Keltische folk, violen en blue-eyed soul uit 1982. Die versnellende climax en Kevin Rowlands uitzinnige zang bezorgden de Britse band een onvergetelijke wereldwijde nummer 1-hit.

Een van de meest herkenbare gitaarriffs uit de rockgeschiedenis, doordrenkt met een zware fuzz-box en handclaps. Hoewel Greenbaum zelf joods was, schreef hij dit gospel-rock meesterwerk over het hiernamaals in een kwartiertje tijd.

De Britse anarchistische punkband scoorde in 1997 per ongeluk een van de grootste feestanthems van de planeet. Die onverwoestbare slogan 'I get knocked down, but I get up again, you are never gonna keep me down' werd in elke kroeg ter wereld meegebruld.

Oorspronkelijk van de Amerikaanse rockband Ednaswap, maar in 1997 door de Australische zangeres getransformeerd tot een van de meest gedraaide radioklassiekers van de jaren negentig. Haar ontwapenende kwetsbaarheid en die akoestische gitaarsound blijven tijdloos fris.

Vier simpele akoestische gitaarakkoorden en een stuwende popbeat: meer had de Zweedse zanger (en halfbroer van Neneh Cherry) in 1997 niet nodig om een wereldwijde meezinger af te leveren over vechten tegen het naderende ochtendgloren.

Gregg Alexanders sprankelende popanthem uit 1998 met die onverwoestbare pianoriff en een vurig pleidooi voor hoop te midden van cynisme. Zelfs muziekiconen als Joni Mitchell en U2's The Edge noemden dit een van de beste popsongs ooit geschreven.

Een bizar catchy indiepop-hit gedreven door een vrolijke basloop en een gefloten refrein. Pas bij aandachtig luisteren blijkt de duistere lading: een ijzingwekkende blik in het brein van een verwarde jongere met gewelddadige fantasieën.

In amper een paar minuten geschreven en uitgegroeid tot een wereldwijde nummer 1-hit in 2001. Afromans relaxte flow en zelfspottende teksten over hoe elk goed voornemen in het water valt door wietgebruik maakten dit tot een ongekend comedy-hiphop fenomeen.

Een onweerstaanbare powerpop-hit uit 2003 geïnspireerd door The Cars. De humoristische tekst over een tiener die hoteldebotel verliefd is op de moeder van zijn klasgenootje werd mede dankzij de videoclip met actrice Rachel Hunter een gigantische cultklassieker.

De ultieme italo-disco eendagsvlieg uit 1985. Die onweerstaanbare 'Oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh'-oerwoudkreet en de pompende synthesizers maakten zanger Jimmy McShane in één klap tot een wereldwijd dance-icoon.

Een aanstekelijke new-wave kraker uit 1982 vol synthesizerriedels en een middeleeuws aandoende sfeer. De Canadese band schreef het nummer uit protest tegen beveiligers die 'pogoën' in clubs verboden: 'We can dance if we want to!'.

Gekenmerkt door die zonnige, vrolijke gitaarriff en het iconische 'bijenmeisje' in de videoclip. Shannon Hoons ontspannen psychedelische folkzang bezingt ironisch genoeg een diepe depressie en het verlangen naar een regenachtige dag om binnen te blijven.

Geschreven door Eric Bazilian (The Hooters). Osborne stelt met haar warme, soulvolle stem een intrigerende existentiële vraag bovenop een akoestische riff: 'What if God was one of us, just a slob like one of us, just a stranger on the bus trying to make his way home?'.

Beroemd geworden door een iconische Levi's-commercial in 1996. Het contrast tussen de versnelde elektronische intro en de logge, zware glamrock-gitaren maakte dit tot de snelst verkopende debuutsingle in het Verenigd Koninkrijk sinds The Beatles.

De ultieme vrouwelijke poprock-anthem van 1997. Brooks rekende af met stereotype verwachtingen door alle tegenstrijdige facetten van haar persoonlijkheid te omarmen: 'I'm a bitch, I'm a lover, I'm a child, I'm a mother'; goed voor een wereldwijde top 5-hit.