John Mayer is de ultieme moderne gitaarheld die de brug slaat tussen gelikte pop en doorleefde blues. Hij begon als de ideale schoonzoon met een akoestische gitaar, maar ontpopte zich tot een virtuoos die in de voetsporen treedt van Stevie Ray Vaughan en Eric Clapton.
Zijn teksten zijn als dagboekfragmenten: eerlijk, kwetsbaar en soms pijnlijk herkenbaar. Met zijn fluisterende stem en onnavolgbare gitaarspel weet hij precies de snaar te raken van de moderne romantiek en hartzeer.
Dit zijn de tien beste nummers van John Mayer.
10. New Light
Een verrassende disco-hit die laat zien dat Mayer zichzelf niet altijd even serieus neemt. De beat is funky, relaxed en nodigt direct uit tot dansen.
Het gaat over de ‘friendzone’ en smeken om een tweede kans. De productie is glad en zomers. Het is een nummer dat je opzet met de ramen open; pretentieloos plezier met een heerlijke groove.
9. Daughters
Het nummer dat hem zijn eerste grote Grammy opleverde. Het is een uitgekleed, akoestisch liedje met een serieuze boodschap aan vaders over de opvoeding van hun dochters.
Mayer zingt het zacht en indringend. De eenvoud is de kracht; het voelt als een intiem advies van een vriend. Een tijdloze klassieker over de invloed van familiepatronen op de liefde.
8. Heartbreak Warfare
Een atmosferisch nummer waarin de gitaar klinkt als een echo in een lege ruimte. De tekst vergelijkt een relatiecrisis met een oorlogssituatie: “Drop his bombs on me.”
De spanning is voelbaar. Het gaat over de psychologische spelletjes die geliefden met elkaar spelen. De melodie is meeslepend en groots, perfect voor de donkere momenten van de liefde.
7. Waiting on the World to Change
Een anthem voor een generatie die zich machteloos voelt. Het ritme is soulvol en huppelend, geïnspireerd door Curtis Mayfield.
Mayer verwoordt het gevoel van apathie bij jongeren: we willen wel vechten, maar het systeem zit dicht. Ondanks de zware boodschap klinkt de muziek hoopvol en zonnig. Een protestlied met een glimlach.
6. Free Fallin’ (Live at the Nokia Theatre)
Een cover van Tom Petty, maar Mayer maakt het zich volledig eigen. Alleen hij en twee akoestische gitaren. De sfeer in de zaal is magisch.
Zijn stem is hier op zijn best: hees, warm en vol verlangen. De eenvoudige arrangementen laten de schoonheid van de compositie zien. Het is de perfecte soundtrack voor een roadtrip of een moment van bezinning.
5. Neon
Voor gitaristen is dit de heilige graal. De riff is razendsnel, funky en technisch bijna onmogelijk, maar Mayer speelt het alsof het niets is.
Het gaat over een vrouw die ongrijpbaar is, net als neonlicht: aantrekkelijk maar koud. De groove is onweerstaanbaar. Live laat Mayer hier vaak zien waarom hij gezien wordt als een van de besten van zijn generatie.
3. In the Blood
Een diep persoonlijk country-pop nummer. Mayer vraagt zich af of hij gedoemd is om de fouten van zijn ouders te herhalen. “How much of my mother has my mother left in me?”
Het is een universele angst, verpakt in een stampend ritme dat aan Fleetwood Mac doet denken. Eerlijk, rauw en ontroerend in zijn zoektocht naar identiteit.
2. Gravity
Zijn magnum opus. Een minimalistische blues-ballade die drijft op een lome drumbeat en een orgel. Het gaat over de zwaartekracht van het leven die je naar beneden probeert te trekken.
Mayer’s gitaarsolo is hier niet snel, maar elke noot telt. Het is puur gevoel. Live groeit dit nummer vaak uit tot een spirituele ervaring. “Just keep me where the light is.”
1. Slow Dancing in a Burning Room
Dit nummer is perfectie. De intro met die zacht huilende, bluesy gitaar is genoeg om je direct in het hart te raken. Het schetst het beeld van twee mensen die weten dat het voorbij is, maar elkaar nog niet kunnen loslaten.
De sfeer is broeierig, donker en intens intiem. Mayer zingt met een berusting die door merg en been gaat. Het is geen liedje, het is een gevoel. De ultieme break-up song voor de moderne tijd.