Top 10 Beste nummers van Keane

De klassieker waarmee het begon. Die pompende piano-akkoorden in de intro zijn iconisch. Het gaat over een geheime plek, een toevluchtsoord voor geliefden of vrienden.

Het nummer straalt een enorme kracht en nostalgie uit. "I'm getting old and I need something to rely on." Het is een modern volkslied geworden over verbondenheid en de natuur.

Groots, meeslepend en onvergetelijk.

Een donkere, emotionele ballade. De titel verwijst naar ziekenhuispatiënten die zo lang liggen dat ze de vorm van het bed aannemen. Het gaat over iemand die achterblijft terwijl de ander succesvol wordt.

De synthesizers in het refrein klinken als een huilend koor. De videoclip met de klei-animatie versterkt de trieste, bizarre sfeer.

Het gevoel dat de wereld om je heen verandert en jij stilstaat. "Everybody's changing and I don't feel the same." Een universeel thema van volwassen worden.

De baslijn en de synthesizer-achtige piano creëren een sfeer van weemoed. Chaplin's stem klinkt eenzaam en puur. Het is een lied dat iedereen raakt die zich wel eens achtergelaten voelt door de tijd.

Een nummer over de frustratie van een relatie die maar niet wil lukken, maar waar je ook niet uitkomt. "This is the last time I say it's the last time."

De piano-intro is herkenbaar en melancholisch. Het vangt de cirkel van ruzie en goedmaken perfect. Een bitterzoet popliedje dat pijnlijk herkenbaar is.

Een stuwend nummer over identiteitscrisis en niet weten wie je bent. De piano speelt een dwingend ritme dat het hele nummer draagt.

Chaplin zingt met een wanhopige urgentie: "I don't know where I am." De energie is hoog en de melodie blijft hangen. Een krachtige track die live altijd voor vuurwerk zorgt.

Een nostalgische terugblik op hun jeugd in het kustplaatsje Bexhill-on-Sea. Het is een ode aan de plek waar ze vandaan komen en de dromen die ze daar hadden.

De melodie is weids en open, als de zee. "I'm going back to a time when we owned this town." Het voelt als een warme thuiskomst vol mooie herinneringen.

De piano is zo vervormd dat hij klinkt als een scheurende elektrische gitaar. Het is een aanklacht tegen de oorlog in Irak.

De sfeer is strijdbaar en agressief. Het refrein is groots en stadion-waardig. Het liet zien dat de 'nette pianoband' ook tanden had en flink lawaai kon maken.

Een van hun meest opbeurende nummers. De piano huppelt en het tempo ligt hoog. Het gaat over herstellen na een moeilijke periode.

"I'll meet you on the other side." Het is een boodschap van hoop en levenslust. De energie spat ervan af. Een perfect popliedje dat je een goed gevoel geeft.

Een nummer waarin de band een andere richting koos. Het is een eerbetoon aan de jaren 80 pop, met synthesizers en een dansbare beat.

De energie is manisch en vrolijk, maar de tekst is kritisch op de consumptiemaatschappij. De "Woooo!" kreten van Chaplin zijn aanstekelijk. Een verrassend en catchy uitstapje.

Een dromerig, melancholisch nummer dat begint met een sample van een gedicht van W.B. Yeats. De sfeer is mistig en verdrietig.

Het gaat over eenzaamheid en het gevoel vast te zitten in een nachtmerrie. De piano is zacht en repetitief. Chaplin zingt met een breekbare intensiteit. Een nummer om bij weg te zweven.