Muse is de band die “over the top” tot kunstvorm heeft verheven. Ze maken geen liedjes, ze bouwen kathedralen van geluid. Met invloeden variërend van klassieke componisten als Rachmaninoff tot futuristische space-rock, klinken ze als niemand anders.
De falset van Matt Bellamy, de vervormde baslijnen en de apocalyptische teksten zorgen voor een luisterervaring die groots, meeslepend en intens is.
Dit zijn de tien beste nummers van Muse.
10. Resistance
Het begint mysterieus met een ritmische intro die klinkt als een naderend onheil. Het refrein breekt open als een verzetstrijd.
De verwijzingen naar het boek 1984 geven het nummer een zware lading, maar de melodie is verrassend pop-achtig en catchy. Het is een stadion-anthem dat oproept tot rebellie, verpakt in een perfect geproduceerde rocktrack.
9. Bliss
Een van hun favorieten bij fans. Het begint met een arpeggio op de synthesizer die doet denken aan oude videogames, voordat de gitaren invallen.
De energie is manisch en euforisch. Bellamy zingt in zijn hoogste register over het verlangen naar de onschuld en vreugde van iemand anders. Het nummer raast maar door en laat je ademloos achter.
8. Time Is Running Out
Die baslijn… vies, vervormd en onmiskenbaar. Het nummer bouwt de spanning op door te wisselen tussen fluisterzachte coupletten en een explosief, schreeuwend refrein.
Het vangt het gevoel van claustrofobie en paniek perfect. Het is een dansbaar rocknummer dat klinkt alsof de klok letterlijk wegtikt richting het einde van de wereld.
7. Undisclosed Desires
Hier laat Muse de gitaren even liggen voor een elektronische, R&B-achtige beat. De violen worden niet gestreken, maar getokkeld (pizzicato), wat een uniek geluid geeft.
Het is een sexy, donker nummer over het verkennen van elkaars diepste geheimen. Het laat zien dat Muse ook zonder bombastische rock-uitbarstingen enorm spannend kan klinken.
6. Psycho
Terug naar de basis: een zware, trage riff die jarenlang als live-jam werd gespeeld. Het klinkt als een leger dat marcheert.
De tekst over hersenspoeling en het breken van de menselijke geest wordt erin gehamerd door de repetitieve, dwingende muziek. Het is rauw, agressief en bedoeld om luidsprekers op te blazen.
5. Supermassive Black Hole
Muse gaat de dansvloer op, maar dan wel in de ruimte. De beat is strak en funky, geïnspireerd door Prince en Franz Ferdinand.
Bellamy zingt bijna het hele nummer in een zwoele falset. De gitaar klinkt als een synthesizer, gierend en elektronisch. Het is een vreemde, maar briljante mix van disco en alternatieve rock die onweerstaanbaar swingt.
4. Starlight
Een pianoriff die zo simpel is dat hij geniaal wordt. Het ritme nodigt uit tot handgeklap, wat het live tot een enorme favoriet maakt.
De tekst gaat over het gemis van geliefden terwijl je ver van huis bent, zwevend tussen de sterren. Het is een van hun meest toegankelijke en melodieuze nummers, vol hoop en verlangen.
3. Plug In Baby
Gedefinieerd door die ene, bizarre, gillende gitaarriff die kronkelt als een slang. Het is chaos gevangen in een melodie.
De baslijn stuwt het nummer met een enorme kracht vooruit. Bellamy klinkt wanhopig en intens. Het is de perfecte brug tussen hun vroege, rauwe geluid en de latere, bombastische opera-rock.
2. Uprising
Een glamrock-stamper die doet denken aan Doctor Who en Marilyn Manson. De synthesizers en basgitaar versmelten tot één dreigend geluid.
Het is een protestlied voor de massa. Het refrein (“We will be victorious”) is gemaakt om door tienduizenden mensen tegelijk geschreeuwd te worden. Het voelt als een revolutie die niet meer te stoppen is.
1. Knights of Cydonia
Het magnum opus. Het begint met galopperende paarden, lasers en trompetten; een spaghettiwestern in de ruimte. Er wordt nauwelijks in gezongen, maar dat is ook niet nodig.
De opbouw is episch: van surfrock naar een synthesizer-solo, eindigend in de zwaarste riff die ze ooit schreven. Het is over-the-top, belachelijk ambitieus en volstrekt geniaal. De ultieme muzikale reis.