Prince was een alien, een genie, een mysterie. Hij speelde elk instrument beter dan wie dan ook en combineerde funk, rock, soul en pop tot een compleet nieuw geluid: de ‘Minneapolis Sound’.
Zijn muziek druipt van de seksualiteit, maar ook van spiritualiteit en pijn. Hij was een artiest die geen grenzen kende, en dat hoor je in elke noot.
Dit zijn de tien beste nummers van Prince.
10. Little Red Corvette
Een perfect popnummer dat begint met een broeierige synthesizer-intro. Het klinkt als een nachtelijke rit over een verlaten snelweg.
De tekst gebruikt auto-metaforen voor een snelle, gevaarlijke one-night-stand. Prince zingt het met een mix van opwinding en waarschuwing. De gitaarsolo is scheurend en emotioneel, een voorbode van zijn latere rockwerk.
9. Raspberry Beret
Prince op zijn meest psychedelische en vrolijke manier. De strijkers en de handklapjes geven het nummer een luchtige, zomerse sfeer.
Het verhaal over het meisje in de tweedehands winkel is beeldend en charmant. Het klinkt als een zonnige dag in de jaren zestig, onschuldig en kleurrijk. Een nummer waar je onmogelijk chagrijnig van kunt blijven.
8. Let’s Go Crazy
De preek aan het begin zet meteen de toon: “Dearly beloved, we are gathered here today to get through this thing called life.”
Daarna barst de hel los. Het is een explosie van energie, funk en rock. De drumcomputer stampt door, en de gitaarsolo aan het einde is een chaotische, virtuoze uitbarsting. Het is een oproep om het leven te vieren voordat het voorbij is.
7. 1999
Het ultieme feestnummer voor het einde van de wereld. De synthesizer-riff is iconisch en dwingend. Iedereen zingt mee.
Maar luister goed naar de tekst: het gaat over de angst voor de nucleaire ondergang. “We’re all gonna die any day now.” Die combinatie van dansen op de rand van de afgrond maakt het nummer spannend en urgent.
6. Kiss
Muzikaal minimalisme op zijn best. Prince stript hier alles weg: een droge gitaar, een drumbeat en zijn stem. Geen baslijn te bekennen.
Zijn falset is hier op zijn scherpst en meest funky. Het klinkt kaal, droog en onweerstaanbaar sexy. Het bewijst dat je geen muur van geluid nodig hebt om een dansvloer te vullen, alleen pure ‘attitude’.
5. Sometimes It Snows in April
Alleen Prince en een akoestische gitaar (en wat piano). Het is een lied over rouw en het verlies van een vriend.
De stilte tussen de noten is net zo belangrijk als de muziek. Je hoort de snik in zijn stem en het kraken van de stoel. Het is zo intiem dat het voelt alsof je inbreekt in een privémoment van verdriet.
4. Sign o’ the Times
Een donkere, sociaal bewogen track. De beat is koud en mechanisch, bijna klinisch. Prince somt de ellende van de wereld op: aids, drugs, gangs.
Er is nauwelijks melodie, het is bijna gesproken woord. De soberheid van de muziek versterkt de grimmige boodschap. Het is Prince die de maatschappij een spiegel voorhoudt, zonder opsmuk.
3. When Doves Cry
When Doves Cry is het nummer dat alle regels brak. Er zit geen baslijn in, wat destijds ongehoord was voor een dansnummer. Dat geeft het een vreemd, leeg en spookachtig geluid.
De tekst gaat over zijn moeilijke jeugd en de angst om net zo te worden als zijn ouders. De combinatie van de persoonlijke pijn en de kille, funky beat maakt het tot een uniek kunstwerk.
2. The Beautiful Ones
De meest intense powerballad die hij ooit schreef. Het begint dromerig en zacht, maar bouwt op naar een waanzinnige climax.
Prince smeekt, schreeuwt en krijst om liefde. “Do you want him, or do you want me?” Aan het einde breekt hij volledig, kruipend over de vloer van de studio. Het is pure passie en wanhoop, vastgelegd op tape.
1. Purple Rain
Het magnum opus. Opgenomen tijdens een live-concert, wat de emotie en de sfeer verklaart. Het begint als een country-ballad en eindigt als een hymne.
De gitaarsolo is misschien wel de meest emotionele uit de muziekgeschiedenis. Prince laat zijn gitaar zingen, huilen en troosten. Als het publiek aan het einde meezingt met de “wooh-ooh-ooh”, voel je een spirituele verbondenheid. Groter dan dit wordt muziek niet.