De Red Hot Chili Peppers zijn de belichaming van de Californische zon, maar met een flinke dosis melancholie. Ze mixen funk, punk en rock tot een uniek, deinend geluid.
De ritmesectie van Flea (bas) en Chad Smith is een onstuitbare motor, waarover John Frusciante zijn prachtige, emotionele gitaarlijnen weeft. Zanger Anthony Kiedis rap-zingt over zijn verslavingen, de liefde en de magie van Los Angeles.
Dit zijn de tien beste nummers van Red Hot Chili Peppers.
10. Give It Away
Hier draait het maar om één ding: de funk. Flea’s baslijn is vettig en stuwend, en bepaalt de hele groove van het nummer.
Kiedis rapt zijn teksten vol energie, ook al slaan ze nergens op. Het gaat om de ‘vibe’: onzelfzuchtigheid en positieve energie. Het is een explosie van plezier en gekte, waarbij je onmogelijk stil kunt blijven staan. Pure peper in je reet.
9. Road Trippin’
Geen drums, alleen akoestische gitaren en strijkers. Dit nummer voelt als een warme zomeravond rond het kampvuur met je beste vrienden.
Het gaat over surfen, vriendschap en ontsnappen aan de realiteit. De sfeer is intiem en rustgevend. De harmonieën zijn zacht en dromerig. Het laat de gevoelige, broederlijke kant van de band zien.
8. By the Way
Een nummer van contrasten. Het begint rustig en melodieus, maar explodeert dan in een strakke, funky verse met een rammelende bas.
Het refrein is weer groots en meeslepend. Het vangt de hectiek en de schoonheid van het stadsleven. Kiedis wisselt snelle raps af met lange uithalen. Een energiek nummer dat live altijd voor een feest zorgt.
7. Dani California
Een muzikale reis door de geschiedenis van de rock. De beat is geïnspireerd op hiphop, het refrein is classic rock en de solo is pure psychedelica.
Het vertelt het verhaal van een tragisch meisje, Dani, dat in meerdere nummers van de band opduikt. De groove is constant en rollend. De gitaarsolo aan het einde, vol distortion en wah-wah effecten, is een hoogtepunt.
6. Snow (Hey Oh)
Gedragen door die razendsnelle, kabbelende gitaarriff van Frusciante. Het klinkt licht en luchtig, als vallende sneeuw, maar is technisch enorm lastig te spelen.
De tekst gaat over opnieuw beginnen en de lei schoonvegen (“canvas”). De achtergrondkoortjes geven het nummer een zachte, warme gloed. Het is hypnotiserend en opbeurend tegelijk.
5. Can’t Stop
Dat intro… die opbouw… en dan die gitaarriff. Dit is funk-rock perfectie. De gitaar klinkt percussief en fel.
Kiedis is hier in topvorm met zijn ritmische spraakzang. De energie spat ervan af; het nummer heeft een enorme drive. Het gaat over de onstuitbare drang om muziek te maken en te leven. Een injectie van pure adrenaline.
4. Otherside
Een donkerder nummer dat gaat over de strijd tegen verslaving en de geesten uit het verleden. De baslijn is simpel maar enorm effectief en draagt het hele lied.
De zang is emotioneel en wanhopig (“How long, how long will I slide?”). De gitaar huilt op de achtergrond. Het is een spookachtig mooi nummer over de keerzijde van de Californische droom.
3. Scar Tissue
Het geluid van genezing. De slide-gitaar in het intro klinkt als vogels die wegvliegen in de woestijn. Het is rustig, melancholisch en vol berusting.
Kiedis zingt over zijn littekens, letterlijk en figuurlijk, en het accepteren van wie je bent. Het is de ultieme soundtrack voor autorijden met het dak open en de zon op je gezicht, wegrijdend van je problemen.
2. Californication
Een moderne klassieker. De kale gitaar en bas in het begin zetten meteen een unieke, dromerige sfeer neer. Het klinkt eenzaam en weids.
De tekst is een scherpe kritiek op de neppe wereld van Hollywood, plastische chirurgie en de commercialisering van dromen. Het is zowel een liefdesbrief als een haatbrief aan Californië. Meeslepend en tijdloos.
1. Under the Bridge
Oorspronkelijk een gedicht dat Kiedis in zijn notitieboekje schreef uit pure eenzaamheid. Hij voelde zich vervreemd van zijn vrienden door zijn drugsgebruik.
Het gitaarintro van Frusciante is breekbaar en mooi. Het nummer bouwt langzaam op van een intieme bekentenis naar een groots slotstuk met een gospelkoor. Het is een pijnlijk eerlijk nummer over het gevoel dat de stad je enige vriend is. Een monument van verdriet en schoonheid.