System of a Down is een muzikale orkaan die niet in een hokje te plaatsen is. De band combineert snoeiharde metal met Armeense folklore, politieke satire en pure waanzin.
Met de operale stemcapriolen van Serj Tankian en de nerveuze riffs van Daron Malakian creëren ze een geluid dat schakelt van hysterisch grappig naar doodserieus binnen één maat. Hun muziek is een schizofrene aanval op de zintuigen die wonderbaarlijk genoeg ook nog eens enorm aanstekelijk is.
10. Sugar
Een vroeg nummer dat de pure chaos van de band perfect samenvat. Het jazz-achtige tussenstukje dat plotseling omslaat in brute agressie is typerend voor hun stijl.
De tekst is pure nonsens en paranoïa (“The kombucha mushroom people”), gebracht met een manische energie. Het is kort, explosief en laat je achter met de vraag: “Wat heb ik net geluisterd?”
9. Lost in Hollywood
Een zeldzaam moment van relatieve rust en melodie, gezongen door gitarist Daron Malakian. Het is een cynische aanklacht tegen de entertainmentindustrie die dromen vermorzelt.
De harmonieën in het refrein zijn prachtig en bijna Beatle-esque, maar dan met een duister randje. Het toont aan dat de band ook zonder te schreeuwen een enorme impact kan maken.
8. Question!
Een ritmisch complex nummer met verschillende maatsoorten, waarbij de akoestische gitaar in de intro een Spaanse sfeer oproept. Serj’s zang is hier theatraal en dramatisch.
De overgangen tussen de dromerige passages en de zware metal-stukken zijn naadloos. Het nummer voelt als een bizarre droomvlucht, vol onverwachte wendingen en mystiek.
7. Lonely Day
Misschien wel hun meest toegankelijke ‘ballad’, wederom met een hoofdrol voor Malakian. De tekst is simpel, bijna kinderlijk, maar de emotie is oprecht en zwaarmoedig.
De gitaarsolo is jankend en melancholisch. Het is een nummer voor de dagen dat alles tegenzit, een universeel lied over eenzaamheid dat ondanks (of dankzij) zijn eenvoud diep raakt.
6. Hypnotize
De titeltrack van hun laatste album is een meeslepende rocksong met oosterse invloeden. De samenzang tussen Serj en Daron werkt hier hypnotiserend goed.
Het nummer bouwt op naar een duizelingwekkende climax. De tekst levert kritiek op propaganda en massamanipulatie, een terugkerend thema dat hier verpakt is in een exotische en dansbare melodie.
5. B.Y.O.B.
“Why do they always send the poor?” Een woedend protest tegen de oorlog in Irak, verpakt als een hyperactief feestnummer. De riff is hoekig en agressief, maar het refrein is pure R&B-pop.
Het contrast is absurd en briljant. De band schakelt in een fractie van een seconde van een moshpit naar een discovloer. Het is politiek activisme op speed.
4. Spiders
Een donker, slepend nummer dat langzaam onder je huid kruipt. De sfeer is onheilspellend en sci-fi-achtig, gedragen door een zware baslijn.
Serj zingt hier laag en bezwerend, voordat hij in het refrein zijn indrukwekkende bereik laat horen. Het nummer bouwt op naar een explosief einde, als een nachtmerrie die steeds echter wordt.
3. Aerials
Een episch meesterwerk dat laat horen hoe groots de band kan klinken. De cello in de intro zet een plechtige toon. Het nummer gaat over de zoektocht naar betekenis in een oppervlakkige wereld.
De riff is simpel maar massief. Er zit een ruimtelijkheid in de productie die de muziek letterlijk laat zweven. Het is statig, filosofisch en overweldigend mooi.
2. Toxicity
De ultieme drum-track. John Dolmayan legt een waanzinnig complex en snel ritme neer dat het hele nummer drijft. De gitaarpartij is minimalistisch maar sfeerbepalend.
Het refrein is groots en anthems (“Disorder!”). De dynamiek tussen de fluisterende coupletten en de explosieve uitbarstingen maakt dit een van de meest iconische metalnummers van de 21e eeuw.
1. Chop Suey!
Het nummer dat de wereld wakker schudde. De opening met de akoestische gitaar die wordt overschreeuwd door “Wake up!” is legendarisch. De tekst is een onsamenhangende maar emotionele stroom van gedachten over zelfmoord en religie.
De bridge (“Father, into your hands…”) is van een hemelse schoonheid, een rustpunt in het oog van de storm. Het is de perfecte samensmelting van alle elementen die System of a Down uniek maken: agressie, schoonheid, waanzin en virtuositeit.