The Cure is de band die gothic, pop en melancholie liet samensmelten. Robert Smith, met zijn ontplofte haar en rode lippenstift, is het icoon van de doemdenkers.
Maar vergis je niet: onder de zware teksten en de uitgesponnen intro’s schuilen prachtige, melodieuze popliedjes. Hun muziek is een warm bad van verdriet, sfeer en soms pure vrolijkheid.
Dit zijn de tien beste nummers van The Cure.
10. Friday I’m in Love
Het bewijs dat The Cure ook gewoon vrolijk kan zijn. Robert Smith schreef dit in een bui van pure euforie. Het is een perfect gitaarpopliedje.
Het gaat over de opwinding van het weekend en verliefd zijn. “I don’t care if Monday’s blue.” Het is simpel, catchy en onweerstaanbaar. Een nummer dat je direct laat huppelen.
9. Pictures of You
Een lange, dromerige trip vol nostalgie. De synthesizer-laag klinkt als een mistbank waar je doorheen loopt. De tekst gaat over het bekijken van oude foto’s van een geliefde.
“There was nothing in the world that I ever wanted more than to feel you deep in my heart.” Het is intens romantisch en verdrietig. Muziek om bij weg te dromen op een regenachtige dag.
8. In Between Days
Een energiek nummer met een akoestische gitaar die het tempo aangeeft. De melodie is opgewekt, maar de tekst gaat over veroudering en angst.
Het contrast tussen de snelle muziek en de zware woorden is typisch The Cure. Het is kort, fel en blijft direct in je hoofd hangen.
7. Close to Me
Een claustrofobisch popliedje. De instrumentatie is minimaal: een baslijn, een drumcomputer en wat hijgen.
Het gaat over de angst om dichtbij iemand te komen, letterlijk en figuurlijk. De sfeer is beklemmend maar ook speels. De videoclip, waarin de band in een kledingkast van een klif valt, is legendarisch.
6. Boys Don’t Cry
Hun vroege doorbraak. Het is een perfecte mix van punk en pop. De tekst gaat over de mannelijke trots die je verbiedt om je emoties te tonen.
“I would break down at your feet and beg forgiveness.” Robert Smith zingt het met een jongensachtige onschuld. Het is een tijdloze oorwurm over spijt en de onmogelijkheid om stoer te blijven als je hart breekt.
5. Just Like Heaven
Misschien wel het perfecte popliedje. De gitaarriff, de baslijn, de synthesizers: alles valt op zijn plek. Het gaat over een droomachtige herinnering aan een dag aan zee met zijn vrouw.
Het nummer bruist van de energie en de liefde. “Dancing in the deepest oceans.” Als de muziek aan het einde plotseling stopt, voelt het alsof je wakker schrikt uit een prachtige droom.
3. Lovesong
Robert Smith schreef dit als huwelijkscadeau voor zijn vrouw Mary. Het is een directe, simpele liefdesverklaring. “However far away, I will always love you.”
De muziek is stemmig en gotisch, met een prominente baslijn en een orgel. Het bewijst dat romantiek niet zoetsappig hoeft te zijn. Adele coverde het, maar het origineel blijft het meest indringend.
2. Lullaby
Een fluisterende nachtmerrie. De pizzicato-violen (getokkeld) klinken als spinnenpootjes die over je rug lopen. Smith zingt over de “spiderman” die hem komt halen.
Het is griezelig, theatraal en toch vreemd genoeg een hit. De sfeer is uniek: donker, sexy en angstaanjagend tegelijk. Een nummer dat je onder je huid kruipt en daar blijft zitten.
1. A Forest
De definitieve ‘gothic’ track. Het intro duurt eindeloos: laag voor laag wordt de spanning opgebouwd. De gitaar klinkt kaal en koud, de bas dreunt door.
Het gaat over een man die een meisje volgt in een bos, maar ze blijkt niet te bestaan. “Again and again and again.” Je voelt de paniek en de desoriëntatie. Het is een hypnotiserende trip naar de duisternis.