Sting, Andy Summers en Stewart Copeland combineerden punk, reggae en jazz tot een compleet nieuw, ruimtelijk geluid.
Hun muziek is strak, intelligent en zit vol spanning. De ritmes zijn tegendraads, de gitaarpartijen zijn sferisch en Stings stem is fel en hoog. Ze waren de grootste band ter wereld, en stopten op hun hoogtepunt.
Dit zijn de tien beste nummers van The Police.
10. Can’t Stand Losing You
Een vroeg nummer dat de reggae-invloeden duidelijk laat horen. De beat is huppelend, maar de tekst is donker en gaat over zelfmoord na een afwijzing.
Dat contrast maakt het typisch The Police. Het is een energiek, springerig nummer met een sarcastische ondertoon.
9. Walking on the Moon
Het ultieme voorbeeld van ‘less is more’. De baslijn van Sting is simpel en gigantisch, met veel ruimte ertussen. De gitaarakkoorden van Summers galmen in de leegte.
Het gaat over het zweverige gevoel van verliefdheid. De productie is zo open dat je de ruimte bijna kunt voelen.
8. Don’t Stand So Close to Me
Een nummer over een leraar die verlangt naar een leerling (gebaseerd op Stings verleden als leraar). De synthesizer in het begin is dreigend.
De spanning in het nummer is voelbaar; je hoort de innerlijke strijd en de angst om betrapt te worden. Het refrein is catchy, maar de sfeer blijft ongemakkelijk en beklemmend. Een gewaagd thema, verpakt in een perfecte popsong.
7. Spirits in the Material World
Gedreven door een nerveuze synthesizer-beat en een reggae-ritme. De tekst is filosofisch en kritisch op de maatschappij.
“We are spirits in the material world.” Het klinkt gejaagd en paranoïde. De band speelt strak en mechanisch, wat de boodschap van vervreemding versterkt. Een intelligent nummer dat je aan het denken zet.
6. King of Pain
Een sfeervol nummer dat begint met een hypnotiserende piano-intro. Sting somt alles op wat pijn doet in de wereld: een vlinder in een spinnenweb, een dode zalm.
Het is een metafoor voor zijn eigen scheiding. De muziek bouwt op naar een krachtig refrein waarin de pijn bijna tastbaar wordt.
5. So Lonely
Het begint als een rustige reggae-track waarin Sting zijn eenzaamheid bezingt, maar explodeert in een punk-refrein.
De energie-uitbarsting is geweldig. Je kunt de frustratie van het alleen zijn eruit schreeuwen. De gitaarsolo van Andy Summers is wild en vrij.
Een nummer met twee gezichten dat live altijd voor chaos zorgde.
4. Message in a Bottle
Die gitaarriff… misschien wel de bekendste uit de new wave. Het is snel, melodieus en technisch lastig. Het gaat over de universele zoektocht naar contact.
“I’ll send an SOS to the world.” Het einde, waarin hij zingt dat hij niet alleen is in het alleen zijn, is een briljante wending. Energiek, wanhopig en hoopvol tegelijk.
3. Roxanne
Het nummer dat alles veranderde. De tango-achtige intro (inclusief de toevallige piano-akkoord van Sting die op het klavier ging zitten) is legendarisch.
Het gaat over een man die verliefd is op een prostituee. De zang van Sting is rauw en smekend. Het is kaal, direct en zit vol emotie.
2. Every Little Thing She Does Is Magic
Een explosie van vrolijkheid en liefde. De piano huppelt en de ritmes zijn Caribisch en zonnig.
De tekst is eigenlijk triest (hij durft haar niet te vertellen wat hij voelt), maar de muziek is zo euforisch dat je dat vergeet. Het “Eee-oh-oh” gedeelte aan het einde is pure pop-magie.
Dit is nou echt zo’n nummer waar je blij van wordt.
1. Every Breath You Take
Vaak gezien als een liefdesliedje, maar eigenlijk een sinister nummer over stalking en bezitsdrang. De gitaarlijn is ijskoud, strak en hypnotiserend.
Sting zingt het zonder emotie, wat het nog enger maakt. “I’ll be watching you.” Het is een meesterwerk van minimalisme en spanning.
De grootste hit van de band en een van de meest gedraaide nummers aller tijden.