De Amerikaanse band Train, onder leiding van zanger Pat Monahan, begon als roots-rockband en groeide uit tot een wereldwijde hitmachine. Hun muziek kenmerkt zich door Monahans hoge, unieke stemgeluid en een talent voor onweerstaanbare melodieën die balanceren tussen pop, rock en folk.
Of het nu gaat om intieme ballads of vrolijke meezingers, Train weet altijd een snaar van herkenning te raken. Hun teksten zijn vaak verhalend en beeldend, verpakt in producties die zowel op de radio als in een stadion overeind blijven.
10. Shake Up Christmas
Een moderne kerstklassieker die de laatste jaren steeds populairder is geworden. De sfeer is feestelijk en energiek, met rinkelende bellen en een stuwend ritme. Het vangt het gevoel van vreugde en samenzijn.
Monahans stem is hier opvallend krachtig en soulvol. Het nummer heeft die typische, commerciële Train-sound, maar met genoeg oprechtheid om niet als een goedkoop kerstliedje te klinken.
9. Bruises (met Ashley Monroe)
Een charmant duet met countryzangeres Ashley Monroe. Het nummer huppelt vrolijk voort, ondanks de tekst die gaat over het tegenkomen van een oude schoolvriend en de littekens die het leven heeft achtergelaten.
De chemie tussen de stemmen is fijn en licht. De folk-invloeden zijn hier duidelijk hoorbaar, wat zorgt voor een nostalgische en zomerse sfeer.
8. Mermaid
Met zijn Caribische ritmes en steel drums is dit Train op zijn zonnigst. Het nummer is een en al vrolijkheid, een ode aan een onbereikbare schoonheid op een eiland.
De tekst is speels en zit vol humoristische verwijzingen. Het is geen hoogdravende poëzie, maar wel een perfect uitgevoerd popliedje dat direct een glimlach op je gezicht tovert.
7. Calling All Angels
Een van hun eerdere hits, die een serieuzere kant van de band laat zien. Het is een mid-tempo rocknummer over het zoeken naar hoop en leiding in een verwarrende wereld. De productie is breed en ruimtelijk.
Het refrein is groots en smekend. Het nummer werd destijds een anthem voor onzekere tijden en heeft nog steeds een emotionele lading die veel mensen raakt.
6. Angel in Blue Jeans
Een verrassende mix van pop-rock en spaghettiwestern-invloeden. De gitaar klinkt als een eerbetoon aan Ennio Morricone, wat een stoere en filmische sfeer creëert.
Het refrein is explosief en catchy. Monahan zingt met een bijna theatraal drama over een mysterieuze vrouw. Een geslaagd experiment dat laat zien dat de band durft te spelen met genres.
5. 50 Ways to Say Goodbye
Een hilarisch nummer met Mexicaanse mariachi-trompetten. De tekst gaat over een man die te trots is om toe te geven dat hij gedumpt is, en daarom de meest bizarre doodsoorzaken voor zijn ex verzint (gegeten door een leeuw, gevallen in cement).
De energie is manisch en aanstekelijk. Het contrast tussen de vrolijke muziek en de morbide tekst is goud waard. Een perfecte meezinger voor in de kroeg.
4. Drive By
Een strakke pop-rock track met een dwingende beat. Het nummer gaat over een one-night stand die uitgroeit tot ware liefde. De “Oh-oh” koortjes maken het direct herkenbaar.
De productie is glad en modern. Monahan rapt bijna in de coupletten, om vervolgens vol uit te halen in het refrein. Het is Train als geoliede hitmachine op volle toeren.
3. Marry Me
Een sobere, akoestische ballad die uitgroeide tot een wereldwijde trouw-favoriet. Er is weinig meer dan een gitaar en Monahans stem, wat zorgt voor een intieme, breekbare sfeer.
De tekst over liefde op het eerste gezicht in een café is simpel en romantisch. Het nummer bewijst dat je geen grote productie nodig hebt om een groot gevoel over te brengen.
2. Hey, Soul Sister
Het nummer dat de ukelele terugbracht in de popmuziek. Het klinkt bedrieglijk simpel, maar de melodie is geniaal in zijn catchyheid. Het werd een van de best verkochte singles aller tijden.
De sfeer is onbezorgd en optimistisch. Monahans hoge uithalen (“Hey-ey-ey”) zijn iconisch. Hoewel vaak grijsgedraaid, blijft de muzikale vakmanschap achter deze oorwurm onmiskenbaar.
1. Drops of Jupiter (Tell Me)
Hun absolute meesterwerk. Geschreven na het overlijden van Monahans moeder, stelt hij zich voor dat ze terugkeert van een reis door het heelal. De strijkersarrangementen (van Paul Buckmaster, die ook met Elton John werkte) zijn prachtig en meeslepend.
Het nummer is groots, spiritueel en troostend. De pianomelodie draagt het lied, en de tekst zit vol poëtische beelden (“Fried chicken”, “Soy latte”).