Top 10 Mooiste Nummers van Paul Simon

Zijn grootste wereldwijde popmonument. De spetterende blazersriff, die legendarische omgekeerde bassolo en Simons geestige existentiële teksten over een midlifecrisis in het buitenland – gecombineerd met de hilarische clip met Chevy Chase – maken dit een onverwoestbare klassieker.

De betoverende titeltrack van zijn baanbrekende album. Drijvend op een soepele, fretloze baslijn van Bakithi Kumalo bezingt Simon een spirituele bedevaart naar Elvis' landgoed na het stranden van zijn huwelijk; een literair meesterwerk van troost en verzoening.

Onsterfelijk geworden door het iconische, militair-precieze drumritme van Steve Gadd. Simon combineert een melancholische ballad over relatietwijfels met een kurkdroog, rijmend refrein vol praktische ontsnappingsroutes voor de man ('Just slip out the back, Jack').

Een onweerstaanbaar swingende popsong vol mysterieuze straathumor. Aangedreven door een aanstekelijk cuíca-percussiegeluidje en virtuoos akoestisch gitaarspel bezingt Simon een ongedefinieerde kwajongensstreek op het schoolplein.

Het meesterlijke openingsnummer van The Rhythm of the Saints, gedreven door de donderende percussie van de Braziliaanse slagwerkgroep Olodum. Een gelaagde bespiegeling over het onverbiddelijke verstrijken van de tijd.

Geopend door de adembenemende a capella-harmonieën van het Zuid-Afrikaanse Ladysmith Black Mambazo, waarna het nummer overgaat in een feestelijke, dansbare mbaqanga-groove over een rijke dame en een straatarme minnaar.

Een explosie van Latin-jazz en salsa-energie gedreven door virtuoze koperblazers en het meesterlijke drumwerk van Steve Gadd. Simon vertelt levendige herinneringen aan zijn muzikale ontdekkingstocht als tiener in New York.

Een vrolijke, sprankelende ode aan nostalgie en de kracht van herinneringen, vernoemd naar het befaamde Kodak-kleurenfilmpje. Het opzwepende pianospel en Simons humoristische openingszin maken dit een vaste publieksfavoriet.

Een breekbare en filosofische folkballad over de ongrijpbaarheid van het geluk en hoe dromen door onze vingers kunnen glippen. Ondersteund door akoestische snaren en de warme gospelharmonieën van The Oak Ridge Boys.

Een van de allereerste keren dat een blanke Amerikaanse popartiest authentieke Jamaicaanse reggae omarmde, opgenomen in Kingston. Ondanks de melancholische titel swingt het nummer met een ontspannen, zonnige groove.