Top 20 beste hiphop tracks van de jaren ’90, de “Golden Era”

RZA samplede een melancholische, krakende pianoloop van The Charmels en creëerde daarmee de ultieme soundtrack van overleven in de getto. Raekwon en Inspectah Deck schetsen met filmische precisie het harde straatleven op Staten Island, terwijl Method Man de onsterfelijke hook scandeert: 'Cash Rules Everything Around Me'.

De pas negentienjarige Nasir Jones stapte in 1994 de studio in, luisterde naar DJ Premier's donkere jazz-sample en schreef geschiedenis in één enkele magistrale take. Nas' complexe rijmschema's en beeldende taalgebruik maakten N.Y. State of Mind tot de hoogste literaire kunstvorm van de rap.

Biggie Smalls transformeerde Mtume's Juicy Fruit tot het ultieme 'rags-to-riches' volkslied. Zijn vlekkeloze ritmische timing, ontwapenende charme en zelfspot maakten van Juicy een tijdloze klassieker die de hoop van een hele generatie belichaamt.

Tupac Shakur zette zijn stoere bravoure opzij voor een diep ontroerend eerbetoon aan zijn moeder Afeni, ondanks haar strijd met verslaving. De warme soul-sample en Pacs ongefilterde oprechtheid maken dit een van de meest universeel geliefde raptracks ooit.

Havoc vertraagde een Herbie Hancock-pianonoot en zette een huiveringwekkend kille sfeer neer. Prodigy opent met een van de beroemdste openingszinnen uit de hiphopgeschiedenis en schetst de constante dreiging van geweld in Queensbridge.

Q-Tip en Phife Dawg brachten een ontspannen, intellectuele jazz-vibe naar de hiphop. De wiegende baslijn en hun speelse wisselwerking tonen hiphop op zijn meest vloeiende en muzikale wijze.

DJ Premier's hypnotiserende, minimalistische melodie en Guru's monotone, gezaghebbende stemgeluid hekelen de commercialisering van de rap. Pure, ongepolijste hiphopintegriteit.

Met The Chronic vond Dr. Dre de G-funk eigenhandig uit. Die lome funkbeat, zangerige Moog-synthesizers en Snoop Doggs moeiteloze laid-back flow verlegden het zwaartepunt van de hiphop definitief naar de West Coast.

Snoop schetst met ontwapenende humor een ontspannen feestje in Long Beach. De aanstekelijke George Clinton-sample en zijn melodieuze intonatie maakten dit tot een wereldwijde monsterhit.

André 3000 en Big Boi brachten zuidelijke soul, live instrumentatie en excentrieke poëzie naar de mainstream. Ms. Jackson is een oprechte verontschuldiging aan de moeder van Erykah Badu vol muzikale finesse.

Ice Cube verruilde zijn woeste N.W.A-agressie voor een zeldzame dag van rust in South Central Los Angeles. Gedragen door The Isley Brothers' Footsteps in the Dark ademt de track een bedrieglijk relaxte sereniteit.

DJ Muggs' stoffige drumloop en B-Reals snerpende nasale stemgeluid brachten een unieke mix van latin-roots, psychedelica en wietcultuur naar de hitlijsten.

Gebouwd op Michael McDonalds I Keep Forgettin' leverden Warren G en de betreurde koning der hooks Nate Dogg een filmisch meesterwerk af over een beroving die goed afloopt.

Met hun unieke, razendsnelle harmonieuze zangrap brachten de vijf heren uit Cleveland een emotioneel eerbetoon aan hun mentor Eazy-E. Een monumentale nummer 1-hit.

Lauryn Hills adembenemende zangrefrein (gebaseerd op The Delfonics en Enya) en Wyclef Jeans raps maakten The Score tot een mondiaal fenomeen vol maatschappelijke diepgang.

Pete Rocks huilende saxofoonsample van Tom Scott vormt het emotionele fundament voor C.L. Smooths aangrijpende herinneringen aan hun overleden vriend 'Trouble' T-Roy.

Twee minuten lang pure, uitzinnige energie. Rockwilders pompende synthriff en het explosieve samenspel tussen Meth en Red zetten elke zaal gegarandeerd op zijn kop.

Common verpakte de evolutie en teloorgang van de hiphopcultuur in een ingenieuze metafoor over een vrouw. Een van de meest fijnzinnige concepttracks uit het genre.

Big L bezat een van de snelste en meest vlijmscherpe punchline-flows uit Harlem. Zijn meesterlijke rijmkunst op Put It On bewees zijn fabelachtige talent dat veel te vroeg werd gedoofd.

Gebouwd op Club Nouveaus Why You Treat Me So Bad werd dit relaxte Oakland-anthem een wereldwijd fenomeen dat na al die decennia nog niets aan danskracht heeft ingeboet.

De jaren negentig bewezen dat hiphop niet alleen een jeugdcultuur was, maar een volwaardige kunstvorm waarin poëzie, jazz en rauw realisme samensmolten. Welke track uit deze gouden eeuw staat bij jou op de absolute eerste plaats? Breng hieronder je stem uit of deel jouw favoriete herinnering in de reacties!