Top 20 Beste Jazz Muzikanten Aller Tijden

In amper twee sessies zette Miles Davis in het voorjaar van 1959 de hele muziekwereld op zijn kop. Door de traditionele akkoordenschema's overboord te gooien en te kiezen voor modale toonladders, creëerde hij een ongekende artistieke ademruimte. Paul Chambers' lome contrabas en Davis' fluisterende, melancholische trompetklank klinken nog altijd even cool en revolutionair.

Een spirituele oerkracht op tenorsaxofoon. Coltranes befaamde viernoten-mantra vormt het fundament voor een uitzinnige reis vol emotie, overgave en technische perfectie die de grenzen van de jazz definitief verlegde.

Zonder Satchmo had de moderne popmuziek er heel anders uitgezien. De openingscadens van West End Blues uit 1928 geldt als de heilige graal van de jazzsolo: vlijmscherp gearticuleerd, ritmisch briljant en doordrenkt met pure bluesexpressie.

Monks grillige pianospel leek soms te haperen, alsof hij zocht naar noten die nét tussen de toetsen verborgen lagen. Round Midnight is zijn absolute meesterwerk: een nachtelijke, dissonante ballade vol onverwachte stiltes en wrange harmonieën die pas bij herhaald luisteren hun geniale logica prijsgeven.

Met zijn fluweelzachte, bijna breekbare trompettoon en lome zangstem belichaamde Chet Baker de weemoedige West Coast 'cool jazz'. De eenvoud van zijn frasering raakt rechtstreeks aan een diep gevoel van intimiteit en kwetsbaarheid.

Parker speelde sneller dan het menselijk oor kon bijhouden. Samen met Dizzy Gillespie ontketende hij de bebop-revolutie; Ko-Ko is een duizelingwekkende achtbaan van virtuoze zestiendenloopjes en gewaagde harmonische sprongen.

Toen The First Lady of Song in Berlijn de tekst vergat, improviseerde ze ter plekke een van de meest legendarische scat-solo's uit de muziekgeschiedenis. Haar loepzuivere intonatie en feilloze ritmische timing zijn ongeëvenaard.

Componist Paul Desmond schreef Take Five in een destijds ongehoorde 5/4-maatsoort. Joe Morello's hypnotiserende drumbeat en Desmonds zijdezachte altsaxofoon maakten van dit ritmische experiment de bestverkochte jazzsingle aller tijden.

Evans bracht de verfijnde harmonieën van Franse impressionisten als Debussy naar het jazzpiano-trio. Waltz for Debby klinkt teder, poëtisch en fluisterzacht, met een melodische diepgang die generaties pianisten heeft gevormd.

Wie Hancock zegt, denkt aan muzikale nieuwsgierigheid en vernieuwingsdrang. Cantaloupe Island combineert een modale melodie met een onweerstaanbare, aardse groove die later de hoeksteen zou vormen van de 90s hiphopklassieker Cantaloop van Us3.

Als bandleider en componist gaf Ellington de swing-era een aristocratische elegantie. Deze herkenbare compositie van Billy Strayhorn swingt als een trein en toont het bigband-arrangement in zijn allerhoogste perfectie.

Een hartverscheurend requiem voor saxofonist Lester Young. Mingus' grommende, fysieke basspel en de klagende tenorsaxofoon creëren een zware, melancholische blues-atmosfeer die diep onder de huid kruipt.

Geen lied bezit zo'n huiveringwekkende historische lading. Holidays verstilde, pijnlijke voordracht over het lynchen van Afro-Amerikanen in het Zuiden sneed in 1939 als een vlijmscherp mes door de heersende censuur.

Rollins verwerkte zijn Caraïbische roots in dit zonnige, aanstekelijke calypso-jazznummer. Zijn tenorsax klinkt robuust, zelfverzekerd en vol melodische vindingrijkheid.

De 'High Priestess of Soul' begon als klassiek geschoold pianiste en dat hoor je in elke noot. Feeling Good opent dramatisch a-capella waarna een triomfantelijke kopersectie losbarst rond haar bezielde, donkere altstem.

Getz' fluisterende tenorsaxofoon ontmoet de wiegende bossanova van Gilberto. Deze subtiele botsing tussen Amerikaanse jazz en Braziliaanse ritmes ontketende een wereldwijde rage en blijft het toppunt van zwoele ontspanning.

Met zijn bolle wangen en iconische omhooggebogen trompet introduceerde Gillespie Afro-Cubaanse ritmes in de jazz. Het nummer combineert een mysterieuze baslijn met vlammende koperuithalen.

Gezegend met een vocaal bereik van operakwaliteit kon 'The Divine One' moeiteloos schakelen tussen diepe, warme laagtes en kristalheldere coloratuursprongen. Lullaby of Birdland is een sprankelende demonstratie van haar fenomenale zangtechniek.

Coleman verbrijzelde in 1959 alle conventies met zijn 'free jazz'. Lonely Woman klinkt desolaat, vreemd en prachtig tegelijk; een klaagzang waarin melodie en emotie belangrijker zijn dan traditionele toonsoorten.

Als huiscomponist van Miles Davis' tweede grote kwintet schreef Shorter met Footprints een tijdloze klassieker. De repetitieve 6/4-baslijn vormt een mysterieus canvas voor Shorters filosofische, zoekende saxofoonspel.

Van tijdloze swing en melancholische ballades tot grensverleggende bebop en modale meesterwerken: deze twintig jazziconen hebben de muzikale taal voorgoed verrijkt. Wie is jouw favoriete jazzmuzikant aller tijden? Breng je stem uit of laat hieronder een reactie achter!