Jeff Buckley liet tijdens zijn korte leven slechts één volwaardig studioalbum achter, Grace, maar dat was genoeg om een legende te worden. Met zijn engelachtige stem die vier octaven besloeg en zijn virtuoze, sferische gitaarspel, creëerde hij muziek die zweeft tussen rock, jazz, soul en het goddelijke.
10. Eternal Life
Een van zijn hardste nummers, geïnspireerd door Led Zeppelin. De gitaarriff is gruizig en agressief, en laat horen dat Buckley ook flink kon rocken. De tekst is een aanklacht tegen haat en onrecht.
De energie is rauw en ongepolijst. Buckley schreeuwt zijn frustratie uit, wat een fel contrast vormt met zijn zachtere ballades. Het toont de veelzijdigheid van zijn talent.
9. Corpus Christi Carol
Een bewerking van een middeleeuwse hymne. Buckley zingt dit met een falsetto die zo zuiver is dat het bijna onmenselijk klinkt. De begeleiding is minimaal, waardoor de stem alle ruimte krijgt.
De sfeer is sacraal en mysterieus. Het lijkt alsof de zang vanuit een kathedraal komt zweven. Een prachtig voorbeeld van zijn vermogen om oude muziek nieuw leven in te blazen.
8. Mojo Pin
De opening van Grace. Het begint dromerig en abstract, als een opiumroes, en bouwt langzaam op naar een waanzinnige climax. De gitaarpartijen zijn complex en sferisch.
Buckley zingt over een obsessief verlangen. Zijn stem glijdt moeiteloos van zacht gefluister naar krachtige uithalen. Het is een bezwerende introductie in zijn muzikale universum.
7. So Real
Een nummer dat dissonantie en melodie perfect combineert. Het refrein is pakkend (“I love you, but I’m afraid to love you”), terwijl het tussenstuk chaos en lawaai is.
Het gaat over de angst en de realiteit van een nieuwe liefde. De productie is dynamisch; je hoort de ruimte waarin het is opgenomen, wat bijdraagt aan de intimiteit en urgentie.
6. Everybody Here Wants You
Postuum uitgebracht op Sketches for My Sweetheart the Drunk. Het is een zwoel, soulvol nummer dat doet denken aan Marvin Gaye. De groove is traag en sexy.
Buckley toont zich hier de ultieme verleider. Zijn stem is warm en direct. Het is een van de meest toegankelijke nummers uit zijn oeuvre, vol passie en klasse.
5. Lilac Wine
Een cover van Nina Simone, maar Buckley maakt het zich volledig eigen. Het is een lied over verlies en verdoving, vertolkt met een breekbare schoonheid. De stilte tussen de noten is hier net zo belangrijk als de noten zelf.
De gitaar klinkt als regendruppels. Buckley’s stem trilt van emotie, alsof hij elk moment in tranen kan uitbarsten. Het is adembenemend mooi en intiem.
4. Dream Brother
Een complex, hypnotiserend nummer gericht aan een vriend die op het punt staat zijn zwangere vriendin te verlaten (net zoals Buckley’s eigen vader Tim Buckley deed). De sfeer is oosters en mystiek.
De opbouw naar het einde is fenomenaal, waarbij de drums en gitaren steeds intenser worden. De zang is bezwerend en vol waarschuwing. Een donker meesterwerk.
3. Last Goodbye
Zijn meest ‘poppy’ nummer, met een prachtige slide-gitaar riff en strijkersarrangementen. Het is een afscheidsbrief aan een geliefde, vol melancholie maar zonder wrok.
De melodie is rijk en meeslepend. Buckley’s zang in de brug (“Did you say, ‘No, this can’t happen to me'”) is vol passie. Het is de perfecte break-up song: mooi, pijnlijk en definitief.
2. Lover, You Should’ve Come Over
Een episch nummer dat begint met het geluid van een harmonium, wat een begrafenissfeer oproept. De tekst is pure poëzie over spijt, ouder worden en wachten. “Too young to hold on, and too old to just break free and run”.
De opbouw is langzaam en dwingend, leidend naar een vocale climax die door merg en been gaat. Het is de essentie van hartzeer, gevangen in bijna zeven minuten pure emotie.
1. Hallelujah
De definitieve versie van Leonard Cohen’s nummer. Alleen Buckley en zijn gitaar. Hij ontdoet het nummer van alle ironie en maakt er een breekbaar gebed van over liefde, seks en verlies.
De zucht aan het begin, de heldere tokkel, en die ene, lange noot aan het einde… Het is van een buitenaardse perfectie. In de Top 2000 en wereldwijd wordt dit gezien als een van de mooiste opnames aller tijden. Het ontroert, troost en blijft voor eeuwig hangen.