Take That is de blauwdruk voor de Britse boyband.
Hun carrière kent twee levens: de hysterie van de jaren negentig en de majestueuze comeback in de jaren 2000. Hun muziek is groots, emotioneel en zit vol prachtige harmonieën.
Dit zijn de tien beste nummers van Take That.
10. Relight My Fire (met Lulu)
Een cover van Dan Hartman, maar Take That maakte er een disco-spektakel van.
De toevoeging van de legendarische zangeres Lulu, die de longen uit haar lijf schreeuwt, tilt het nummer naar een hoger niveau. Het is piano-house pur sang. Een nummer dat gemaakt is voor de dansvloer en vuurwerkshows.
9. Pray
De eerste nummer 1-hit van Take That in Engeland. Een soepele mix van pop en New Jack Swing.
Gary Barlow zingt smekend over vergeving. De choreografie in de clip is iconisch (en een beetje gedateerd), maar de melodie blijft ijzersterk. Soulvolle pop uit de vroege jaren negentig.
8. Shine
Shine is een van de weinige liedjes die gezongen worden door Mark Owen. Het is een Beatlesque nummer dat doet denken aan ELO en ‘Mr. Blue Sky’. Het barst van het optimisme.
Het gaat over iemand uit een depressie helpen (vermoedelijk over Robbie Williams geschreven). De blazers en de “Oohs” zijn vrolijk en groots. Een zonnig nummer dat je direct opvrolijkt.
7. Everything Changes
In Everything Changes neemt Robbie Williams de leadzang op zich . Het is een gladde disco-pop track die klinkt als een avondje uit in 1993.
De harmonieën zijn strak en de sfeer is feestelijk. Robbie’s stem is nog jong, maar vol charisma. Het vangt de zorgeloosheid van hun beginjaren perfect.
6. The Flood
De monumentale single waarop Robbie tijdelijk terugkeerde bij de band. Het geluid is gigantisch: drums als kanonslagen en een refrein dat klinkt als een volkslied.
Het gaat over samen sterk staan tegen de stroming in. De symboliek van de hereniging maakt het extra krachtig. Een episch stadion-anthem.
5. A Million Love Songs
Gary Barlow schreef dit toen hij pas 15 jaar was. Alleen hij, een piano en later een saxofoon. Het is een van de puurste liefdesliedjes ooit.
Geen opsmuk, geen beats, alleen een prachtige melodie en een tekst over de kracht van muziek. Het liet al vroeg zien dat Barlow een songwriter van de buitencategorie is.
4. Babe
Een dramatisch nummer over een man die terugkeert naar een oude liefde en ontdekt dat hij een zoon heeft.
De strijkers zijn zwaar en theatraal. Mark zingt met een breekbare onschuld. Het is een tranentrekker die in de jaren negentig menig tienerhart brak. Melodramatisch maar effectief.
3. Patience
De comeback-single die niemand zag aankomen. De akoestische gitaar in het begin straalt rust uit.
Gary’s falset in het refrein is prachtig. De tekst gaat over wachten tot je hart weer klaar is voor liefde (of voor de band om terug te keren). Het is volwassen, stijlvolle popmuziek van de bovenste plank.
2. Rule the World
Geschreven voor de film Stardust. Het begint klein en bouwt op naar een explosieve finale met vuurwerk en orkesten.
“You and me, we can light up the sky.” Het is magisch en hoopvol. Live verandert het stadion in een zee van lichtjes. Een nummer dat voelt als vliegen.
1. Back for Good
Hun meesterwerk. Een simpel akoestisch intro, een perfecte melodie en fantastische harmonieën. Gary Barlow zingt over diepe spijt en het verlangen om een fout te herstellen.
“Whatever I said, whatever I did, I didn’t mean it.” Het is zo oprecht en universeel. Zelfs de grootste haters van boybands moesten toegeven dat dit een briljant popliedje is. Tijdloos.