Jeff Lynne is het brein achter ELO. Zijn doel was simpel maar ambitieus: verdergaan waar The Beatles ophielden. Hij combineerde pop en rock met klassieke instrumenten zoals cello’s en violen.
Het resultaat is een futuristisch, ruimtelijk geluid vol perfecte melodieën, vocoders en harmonieën. Het is bombastische popmuziek met een glimlach en een vleugje sciencefiction.
Dit zijn de tien beste nummers van Electric Light Orchestra.
10. Last Train to London
ELO’s uitstapje naar de disco. De beat is strak en funky, de baslijn pompt. Het vangt de sfeer van het nachtleven in de late jaren zeventig.
Het gaat over afscheid nemen na een nacht stappen. De treingeluiden in het ritme en de futuristische synths maken het typisch ELO. Een dansbaar nummer met een melancholisch randje.
9. Can’t Get It Out of My Head
Een van hun mooiste droom-ballades. Het begint zacht en bouwt op naar een groots, golvend refrein dat klinkt als de zee.
Jeff Lynne zingt over een geïdealiseerde vrouw die hij in een droom of visioen zag. De strijkers zijn weelderig en romantisch. Het is een nummer om bij weg te zweven, zacht en troostend.
8. All Over the World
Uit de soundtrack van de film Xanadu. Het is een vrolijke, uptempo popsong die barst van de levenslust. De steden die worden opgenoemd geven het een internationaal gevoel.
De productie is glad en glanzend. Het klinkt als een zomerse dag in een pretpark. Een nummer dat pure positiviteit uitstraalt en je uitnodigt om te dansen.
7. Sweet Talkin’ Woman
Een perfect popliedje met een klassiek ELO-ingrediënt: de vocoder die de titel zingt. Het refrein is een explosie van harmonieën.
Het gaat over een zoektocht naar een vrouw die hem verlaten heeft. Ondanks het trieste onderwerp is de muziek energiek en opgewekt. De strijkers voegen een dramatisch, bijna operastraal effect toe.
6. Telephone Line
Het nummer begint met het geluid van een telefoon die overgaat (Amerikaanse toon). Jeff zingt door een filter, alsof hij echt aan de lijn hangt.
Het gaat over de eenzaamheid van bellen naar iemand die niet opneemt, of niet meer bestaat. De overgang naar het ‘normale’ geluid in het refrein is een moment van pure emotie.
5. Turn to Stone
Snel, gejaagd en vol lagen. De zang in de coupletten is razendsnel gesproken/gezongen. Het klinkt als een muzikale achtbaan.
Het gaat over liefdesverdriet dat je verlamt (“turn to stone”). De synthesizers en strijkers buitelen over elkaar heen. Het is een productioneel hoogstandje dat barst van de energie en wanhoop.
4. Evil Woman
Gedreven door een van de lekkerste piano-riffs uit de jaren zeventig. Het is funky, soulvol en catchy. De achtergrondzangeressen geven het een Motown-vibe.
De tekst is een waarschuwing voor een slechte vrouw (met een knipoog: “Ha ha, woman, it’s good to be a know-it-all”). Het nummer werd razendsnel geschreven, maar werd een van hun grootste en meest tijdloze hits.
3. Livin’ Thing
Dat viool-intro is direct herkenbaar. Het nummer heeft een Spaanse flair in de coupletten en een groots, meeslepend refrein.
De tekst is mysterieus (gaat het over liefde, abortus of gewoon het leven?), maar de emotie is duidelijk. “It’s a livin’ thing, it’s a terrible thing to lose.” Het is dramatisch, meeslepend en prachtig geproduceerd.
2. Don’t Bring Me Down
Het eerste ELO-nummer zonder strijkers. Het is een stampende rocktrack met een zware drumloop (die later vaak gesampled is).
Jeff Lynne zingt met een stoere, lagere stem. De kreet “Groos!” (een verzonnen woord dat klonk als het Duitse ‘Gruss’) wordt vaak verkeerd verstaan als “Bruce”. Het is krachtig, simpel en onweerstaanbaar stoer.
1. Mr. Blue Sky
Dit is de *Bohemian Rhapsody* van ELO. Het zit vol tempowisselingen, vocoders, koren en zelfs een brandblusser die als instrument wordt gebruikt.
Het viert het einde van een lange, grijze periode en de komst van de zon. Het is een symfonie van blijdschap. Als het koor aan het einde invalt, is het onmogelijk om niet gelukkig te zijn. Een meesterwerk van pop-perfectie.