Top 10 Beste nummers van The Prodigy

De track die van Keith Flint in één klap een wereldwijd culticoon en de schrik van bezorgde ouders maakte. Liam Howlett construeerde de basis rond een gortdroge drumloop gesampled van The Breeders en een vlijmscherp, omgekeerd gitaarfragment van The Art of Noise. Maar het was Flints vuurspuwende debuut als vocalist – met de historische openingszin "I'm the trouble starter, punkin' instigator" – dat de vonk in het kruitvat gooide. De rauwe, claustrofobische zwart-witvideo in de verlaten Londense metrotunnel deed de rest: The Prodigy claimde hiermee hun allereerste Britse nummer 1-hit en zette de muziekwereld op scherp.

Gebouwd rond een zompige, kruipende breakbeat, een sinistere gitaarhook en het geluid van een doorgeladen zwaard. In Breathe fungeren Keith Flint en Maxim als twee roofdieren die elkaar opfokken over een loodzware baslijn die door merg en been snijdt. Howletts meesterlijke beheersing van dynamiek – waarin ijzingwekkende stiltes worden afgewisseld met orkaankrachtige ontladingen – maakte van deze opvolger van Firestarter een instant klassieker die wereldwijd de hitlijsten aanvoerde.

Puur productioneel vernuft. Howlett knipte een vocale flard van Ultramagnetic MC's ("Change my pitch up, smack my bitch up") en combineerde die met een bezwerende Hindoestaanse zangsample van Sheila Chandra en de iconische break van Kool & the Gang. De track bouwt op naar een van de meest verwoestende drops uit de dancegeschiedenis, waarbij zware Roland-synths de speakers teisteren. Ondanks grote maatschappelijke ophef over de titel en de beruchte, vanuit first-person perspectief gefilmde videoclip van Jonas Åkerlund, blijft het een ongenaakbaar monument van elektronische precisie.

De ultieme brug tussen de euforische vroege rave en de duisterdere hardcore breakbeat van 'Music for the Jilted Generation'. Howlett samplede Kelly Charles' soulvolle vocal ("You're no good for me, I don't need nobody") en versnelde die over een op hol geslagen, onbarmhartige 140 BPM Euro-rave beat. De combinatie van stuiterende baslijnen en klassieke warehouse-rave synths zorgt voor een onweerstaanbare adrenalinekick die nog altijd elke dansvloer in lichterlaaie zet.

Na een periode van experimenteren keerde de groep in 2009 met het album 'Invaders Must Die' glorieus terug naar hun roots. Omen is een explosie van pure festivalenergie: een spookachtig klokkenspel-motief slaat binnen seconden om in razendsnelle drums en de opzwepende samenzang van Maxim en Flint. De track bewees dat The Prodigy ook in de 21e eeuw niets aan urgentie en venijn had ingeboet.

Een nostalgische tijdreis naar de zonovergoten raves van 1992. Howlett combineerde geniaal de reggaevocalen van Max Romeo ("I'm gonna put on an iron shirt and chase the devil out of earth") met de hooggepitchte hiphop-scratch "I'll take your brain to another dimension" van Ultramagnetic MC's. Het resultaat is een uitzinnig, stuiterend rave-feest vol piepende synthesizers en ongefilterd optimisme dat symbool staat voor de geboorte van de Britse danscultuur.

De gitaarriff – door Howlett nagespeeld en geïnspireerd door 'Very Ape' van Nirvana – geeft Voodoo People een onmiskenbare rock-attitude. Voeg daar een scheurende fluitmelodie van Johnny Pate en een opzwepende breakbeat aan toe, en je hebt een bezwerende jungle-voodootrip. De latere Pendulum-remix gaf het nummer decennia later een tweede jeugd, maar het origineel uit 1994 blijft ongeëvenaard in sfeer en spanning.

Waar The Prodigy doorgaans grossierde in supersonische snelheden, schakelde Howlett op Poison juist terug naar een trage, logge hiphop-groove. Maxim claimt hier vol overgave de hoofdrol met de onheilspellende waarschuwing: "I got the poison, I got the remedy". De zware, analoge basdrums en Howletts meedogenloze percussiewerk toonden aan dat traagheid soms net zo hard kan inslaan als een sneltrein.

De titeltrack van hun comebackalbum uit 2009 fungeert als een oorlogsverklaring aan generieke popmuziek. Vette, zoemende basslines, stotterende synths en een beukend tempo maken dit tot een favoriete showopener. Het nummer viert de hechte broederschap van de bandleden en hun trouwe achterban: indringers hebben geen schijn van kans tegen de overmacht van The Prodigy.

Hun tweede officiële single en de definitieve blauwdruk van de Britse 'hardcore continuum'. Met opzwepende pianoriffs, rollende snaredrums en de iconische vocale roep "Everybody is in the place, let's go!" greep The Prodigy in 1991 bijna de nummer 1-positie in het Verenigd Koninkrijk (alleen tegengehouden door de heruitgave van Bohemian Rhapsody). Het nummer vangt de rauwe energie van een generatie die nachtenlang danste in verlaten loodsen.

The Prodigy herdefinieerde de grenzen tussen dance en rock en bewees dat elektronische muziek net zoveel fysieke oerkracht bezit als punk. Welke track van Liam, Keith en Maxim brengt bij jou de meeste adrenaline teweeg? Laat je stem achter in de reacties!