Top 20 Beste Heavy Metal Bands Aller Tijden

Op een regenachtige namiddag in Birmingham vonden Tony Iommi, Ozzy Osbourne, Geezer Butler en Bill Ward heavy metal uit. Paranoid werd in amper twintig minuten geschreven als opvullertje voor het gelijknamige album, maar groeide met Iommi's gortdroge oerriff en Ozzy's gekwelde voordracht uit tot de heilige graal van het genre.

Bruce Dickinsons torenhoge 'air raid siren'-vocalen en Steve Harris' galopperende baslijnen gaven de New Wave of British Heavy Metal vleugels. The Trooper combineert historische dramatiek met dubbele gitaarharmonieën die miljoenen fans wereldwijd woord voor woord meebrullen.

James Hetfields messcherpe downpicking-techniek en Cliff Burtons virtuoze baswerk maakten Master of Puppets tot het absolute magnum opus van de thrashmetal. De epische tempowisselingen en progressieve tussenstukken bewezen dat metal even gelaagd kon zijn als klassieke concertmuziek.

Rob Halford demonstreerde op Painkiller waarom hij 'The Metal God' wordt genoemd. Een furieuze drumintro van Scott Travis ontploft in een storm van scheurende gitaren en torenhoge gillen die het begrip intensiteit opnieuw definieerden.

Dave Mustaines fabelachtige technische precisie en complexe polyritmische composities vonden hun hoogtepunt op Rust in Peace. Holy Wars is een halsbrekende demonstratie van vlijmscherp gitaarvakmanschap.

Met een angstaanjagend onweer-intro en die onheilspellende openingstonen zette Slayer de standaard voor extreme metal. De verpletterende snelheid van drummer Dave Lombardo en de atonale soloduels zijn pure sonische chaos.

Lemmy Kilmister speelde zijn Rickenbacker-basgitaar als een overstuurde slaggitaar en zong alsof hij scheermesjes had doorgeslikt. Ace of Spades is de ultieme brug tussen punk en heavy metal; snel, luid en meedogenloos.

Na het tragische overlijden van Bon Scott herrees de band met zanger Brian Johnson. Angus Youngs monumentale openingsakkoorden en Phil Rudds strakke, onverwoestbare 4/4-beat maakten Back in Black tot een van de bestverkochte albums uit de geschiedenis.

Dimebag Darrells grommende drop-D gitaarriff en Phil Anselmo's intimiderende brul lanceerden de 'groove metal'. Walk bewees dat een nummer niet razendsnel hoefde te zijn om loodzwaar en verpletterend aan te voelen.

Met zijn indrukwekkende, theatrale stemgeluid en voorliefde voor middeleeuwse mythologie gaf Ronnie James Dio heavy metal een magische grandeur. Holy Diver is een tijdloze klassieker die bol staat van epische dramatiek.

Ritchie Blackmores befaamde viernoten-riff op een Fender Stratocaster is wellicht de meest herkenbare gitaarlick aller tijden. Deep Purple legde samen met Led Zeppelin en Black Sabbath het fundament voor hardrock en metal.

Negen gemaskerde maniakken uit Iowa schudden rond de eeuwwisseling de metalwereld wakker. Duality combineert agressieve percussie van bierfusten met Corey Taylors vlijmscherpe melodische zang en loodzware breakdowns.

Maynard James Keenan en consorten verheffen metal tot hogere wiskunde. Schism laveert moeiteloos tussen 5/8 en 7/8 maatsoorten, omlijst door Justin Chancellors hypnotiserende basmelodie en Danny Careys fabelachtige polyritmische drumwerk.

Toen Ozzy na zijn ontslag bij Black Sabbath op sterven na dood leek, vond hij een muzikaal genie in de jonge gitarist Randy Rhoads. De neoklassieke solo en die iconische lach maakten Crazy Train tot een instant klassieker.

Als lid van 'The Big Four' bracht Anthrax een flinke dosis humor, skatecultuur en hardcorepunk naar de thrashmetal. Madhouse koppelt Joey Belladonna's zuivere zang aan Scott Ians staccato riffs.

Met hun Armeense roots, maatschappijkritische teksten en schizofrene tempowisselingen leverde SOAD een van de meest unieke metalhits ooit af. Chop Suey! schakelt naadloos van furieuze thrash naar melancholische koorzang.

Geïnspireerd door Hunter S. Thompsons Fear and Loathing in Las Vegas combineert A7X virtuoze gitaarmuren van Synyster Gates met The Revs halsbrekende drumwerk en pakkende zanghooks.

De Duitse pioniers van de Neue Deutsche Härte koppelen industriële stampbeats aan loodzware gitaarriffs en Till Lindemanns diepe, bevelende bariton. Du Hast groeide uit tot een wereldwijd festivalfenomeen.

Mastodon combineert sludge met progressieve hoogstandjes. Blood and Thunder beukt als een razende golf over je heen, aangedreven door Brann Dailors waanzinnige drumfills.

De Franse broers Duplantier veroverden de wereld met hun messcherpe, milieubewuste deathmetal. Stranded toont hun meesterschap in het combineren van ongewone gitaarpitch-effecten met een onweerstaanbare groove.

Heavy metal is meer dan muziek; het is een levensstijl vol toewijding, kameraadschap en grenzeloze energie. Welke band staat bij jou op de absolute troon van het zware gitaarwerk? Breng hieronder je stem uit of deel jouw favoriete metalalbum in de reacties!