Volbeat is de band die metal dansbaar maakte. Deze Denen mengen de zware riffs van Metallica met de rock-‘n-roll van Elvis en de country van Johnny Cash.
Zanger Michael Poulsen heeft een stem die zowel kan grommen als croonen. Het resultaat is ‘boogie metal’: stoer, melodieus en met een onweerstaanbare drive. Muziek voor in de sportschool, de kroeg of op de snelweg.
Dit zijn de tien beste nummers van Volbeat.
10. A Warrior’s Call
Geschreven voor de Deense bokser Mikkel Kessler. “Let’s get ready to rumble!” Het nummer is kort, fel en agressief.
De gitaarriffs zijn hoekig en stuwend. Het gaat over vechten voor je plek en niet opgeven. Een energie-injectie van twee minuten die je direct oppept.
9. Maybellene i Hofteholder
Een vroeg nummer dat de unieke stijl van de band perfect definieert. De titel betekent “Maybellene in jarretels”.
Het ritme is een snelle rockabilly-shuffle, maar dan met zware gitaren. Het is speels, sexy en stoer. Je hoort de invloed van de jaren vijftig, maar dan door een metal-filter gehaald.
8. Cape of Our Hero
Een emotioneel nummer over opgroeien en het verliezen van je kinderlijke verwondering en helden (of vaders). De melodie is groots en meeslepend.
Het refrein is een echte meezinger. Het laat de zachtere, meer radiovriendelijke kant van de band zien, zonder dat het aan kracht inboet.
7. The Garden’s Tale
Een prachtig duet met Johan Olsen van de band Magtens Korridorer, die in het Deens zingt. De combinatie van Engels en Deens geeft het een bijzondere charme.
Het gaat over melancholie en herinneringen. De stemmen kleuren geweldig bij elkaar: Poulsen’s metaalachtige klank tegenover de rauwe folkstem van Olsen.
6. Fallen
Geschreven als eerbetoon aan de overleden vader van Michael Poulsen. Het is een heavy nummer, maar de tekst is puur verdriet en liefde.
De melodie is hoopvol en krachtig. “Believe the light is always there.” Het is een manier om rouw om te zetten in energie. Een favoriet bij fans vanwege de oprechtheid.
5. Still Counting
Een nummer dat begint met een reggae-beat en halverwege explodeert in pure metal. Het gaat over mensen die oordelen over anderen (“Counting all the assholes in the room”).
De overgang is geniaal en zorgt altijd voor een springende menigte. Het is een dikke middelvinger naar critici en meelopers, verpakt in een fantastische groove.
4. Heaven Nor Hell
De mondharmonica in het intro zet meteen de toon: dit is western-metal. Het klinkt als een cowboyfilm op speed.
Het refrein is ontzettend catchy. Het gaat over je eigen keuzes maken en niet leven volgens de regels van de kerk of de maatschappij. Vrolijk, hard en rebels.
3. For Evigt
De spirituele opvolger van ‘The Garden’s Tale’, weer met Johan Olsen. De titel betekent “Voor altijd”. De banjo geeft het een feestelijk, volks karakter.
Het refrein (“For evigt, måske for evigt”) wordt door tienduizenden mensen meegezongen, ook als ze geen woord Deens spreken. Het is een anthem van verbondenheid en euforie.
2. Sad Man’s Tongue
Een eerbetoon aan Johnny Cash, maar dan op zijn Volbeats. Het begint als een akoestische country-song en verandert dan in een metal-monster.
De riff is zwaar en dwingend. Poulsen zingt met een Elvis-achtige snik. Het is het ultieme bewijs dat country en metal familie van elkaar zijn. Stoer, zweterig en briljant.
1. Lola Montez
Een nummer over de beruchte danseres en courtisane Lola Montez. De gitaarlick in het begin is direct herkenbaar en zonnig.
Het is het perfecte pop-metal liedje: dansbaar, zwaar en met een refrein dat dagenlang in je hoofd blijft zitten. “Oh, the spider’s eyes.” Het maakte van Volbeat definitief een wereldact. Een moderne klassieker.