Top 20 Beste Nummers van de Jaren ’80

Het absolute kroonjuweel van de jaren tachtig popmuziek. Vanaf die onverwoestbare, stuwende baslijn van Louis Johnson en die ijzige drumgroove tot Jacksons vocale hiks en zijn historische Moonwalk-debuut zette dit nummer de gouden standaard voor alle popmuziek die daarna kwam.

Roger Taylors nostalgische ode aan het radiotijdperk, aangedreven door rollende Roland synthesizers. Tijdens Live Aid in 1985 veranderde Freddie Mercury dit nummer met synchroon meeklappende handen in een van de meest legendarische livemomenten ooit.

Geroemd om die weergaloze geanimeerde rotoscoop-videoclip en Morten Harkets duizelingwekkende stembereik van tweeënhalf octaaf. Die sprankelende synthesizerhook behoort tot de meest herkenbare melodieën van de planeet.

Een technisch meesterwerk van studiomuzikanten van het hoogste kaliber. De gelaagde kalimba-synthesizers, complexe percussiepatronen en weelderige vocale harmonieën maakten dit tot een generatie-overstijgende wereldhit.

Pure, ongecompliceerde popvreugde. George Michael en Andrew Ridgeley veroverden de wereld met aanstekelijke handclaps, energieke blazers en een refrein dat zich direct in je hoofd nestelt.

Een monumentaal rock- en gospeldrama waarin gospel, pop en virtuositeit samensmelten. Prince levert een van de meest emotionele zangpartijen en gitaarsolo's uit de muziekgeschiedenis af in een bijna negen minuten durende apotheose.

Een van de meest tedere en kwetsbare ballads van het decennium. Laupers warme, breekbare voordracht en de subtiele gitaartoetsen bezingen een onvoorwaardelijke vriendschap die elke storm en afstand overleeft.

De bestverkochte 12-inch vinylsingle aller tijden. Met de beukende basdrum van de Oberheim DMX, Peter Hooks melodieuze bas en kille synthlijnen definieerde New Order de geboorte van de moderne elektronische clubmuziek.

Springsteens grootste commerciële hit waarin hij zijn klassieke arbeidersrock meesterlijk injecteerde met aanstekelijke synthesizerriffs. Een opzwepend anthem over frustratie, creatieve blokkades en de drang om los te breken.

Een adembenemend anti-oorlogsmonument. Mark Knopflers huilende Les Paul-gitaarspel en fluisterende dictie schetsen de zinloosheid van strijd tegen de achtergrond van naderend onweer en filmische synthesizers.

Een grensverleggende samensmelting van pop, funk en gospelzang. Ondersteund door het koor van Andraé Crouch en stomende baslijnen leverde Madonna een van de meest iconische en controversiële popmomenten van het decennium af.

Het meeslepende middelpunt van The Joshua Tree. De zwevende 'Infinite Guitar' van The Edge, Adam Claytons hypnotiserende basloop en Bono's emotionele crescendo bezorgden de Ierse rockband hun allereerste Amerikaanse nummer 1-hit.

Een meesterwerk van vroege Britse synthpop. Annie Lennox' androgyne uitstraling en soulvolle zang botsen fascinerend met Dave Stewarts repetitieve, analoge synthesizer-puls in een cynische analyse van menselijke ambities.

Die onverwoestbare, melancholische saxofoonriff is een van de meest herkenbare intro's aller tijden. George Michael bezingt met fluwelen stem het bittere schuldgevoel na overspel bovenop een zwoele, tijdloze ballad-productie.

De ultieme hardrock-crossover van het decennium. Slash' legendarische cirkelende openingsriff en Axl Rose's rauwe, gillende liefdesverklaring combineerden melodieuze popgevoeligheid met ongefilterde rock-'n-roll attitude.

Andy Summers' hypnotiserende, strakke gitaararpeggio en Stings observerende zang maakten dit tot de grootste Amerikaanse hit van 1983. Onder de schijnbaar romantische melodie schuilt een beklemmend verhaal over obsessieve controle.

De definitie van de jaren tachtig stadionrock. Richie Sambora's talkbox-riff en Jon Bon Jovi's strijdbare refrein over het arbeiderskoppel Tommy en Gina bezorgen miljoenen mensen wereldwijd steevast schorre kelen.

Een historische ontmoeting tussen twee absolute titanen. John Deacons onsterfelijke basloopje vormt het fundament waarop Freddie Mercury en David Bowie een meeslepend vocaal duet leveren over maatschappelijke druk en de reddende kracht van liefde.

Het ultieme synthpop-feestanthem. Gedreven door sprankelende synthesizers, funky baslijnen en Whitney's ongeëvenaarde vocale acrobatiek en torenhoge slotmodulatie viert dit nummer het verlangen naar echte romantiek op de dansvloer.

Gekenmerkt door de meest iconische drumbreak uit de popgeschiedenis. De broeierige sfeer met spookachtige vocoder-harmonieën en een minimalistische drumcomputer ontploft na ruim drie minuten in pure sonische ontlading.