Lionel Richie is de man die de oversteek maakte van de zweterige funk van The Commodores naar de glimmende top van de jaren ’80 pop. Hij is de meester van de sentimentaliteit; de zanger die je opzet als je verliefd bent, als je hart gebroken is, of als je gewoon heel nodig op een plafond wilt dansen. Zijn muziek is ongecompliceerd, emotioneel en doordrenkt van een vakmanschap dat zachtheid cool maakte.
10. Running with the Night
Mensen vergeten vaak dat Lionel rock-‘n-roll in zijn vingers had, of in ieder geval de perfect gepolijste FM-variant daarvan. Voor dit nummer leende hij Steve Lukather van Toto, die een gitaarsolo neerlegde die door de neonverlichte straten van Miami scheurt.
Het is een track die zweet en jaagt, vergelijkbaar met Michael Jacksons ‘Beat It’, maar dan met die onmiskenbare, gladde Richie-glans eroverheen. Een onderschatte parel die laat horen dat hij niet alleen achter de piano kon zitten.
9. Penny Lover
Te midden van de gigantische hits op het album Can’t Slow Down, is dit het nummer voor de fijnproevers. De sfeer is rokerig en intiem, alsof de band al naar huis is en Lionel nog even blijft hangen in een lege jazzclub. Het is een masterclass in opbouw: het begint klein en ingetogen, maar sluipt langzaam onder je huid met een refrein dat je niet meer loslaat.
8. Stuck on You
Haal de synthesizers weg, zet een cowboyhoed op, en je ziet opeens waar Lionel vandaan komt: Alabama. Dit nummer is zo’n authentiek stukje country-pop dat het moeiteloos de hitlijsten in Nashville bestormde. Het is simpel, bijna kaal, met alleen een akoestische gitaar en een tekst over de opluchting van thuiskomen.
7. Three Times a Lady (met The Commodores)
In een tijdperk dat gedomineerd werd door de vierkwartsmaat van de disco, had Richie het lef om een wals te schrijven. Geïnspireerd door een toost die zijn vader uitbracht op een bruiloft, creëerde hij dit statige monument voor de eeuwige liefde. Het voelt bijna Victoriaans in zijn elegantie. Dit was het kantelpunt waarop de wereld doorkreeg dat de frontman van die funkband eigenlijk veel te groot was voor één genre.
6. Dancing on the Ceiling
Als je de jaren ’80 in drie minuten moet samenvatten kom je met dit nummer een heel eind. De video was destijds een technisch wonder (en peperduur), en het nummer zelf is pure adrenaline.
De blazers toeteren, de synths stuiteren en je hoort het plezier dwars door de opname heen. Een nummer dat gemaakt is voor stadions en dat weigert om ook maar één seconde serieus te zijn.
5. Say You, Say Me
Dit Oscar-winnende nummer uit de film White Nights is eigenlijk twee songs in één. Het begint als een Beatles-achtige ballad, zacht en melancholisch, om halverwege plotseling te exploderen in een funky versnelling (“the whole world’s got you dancing”). Die structuur slaat nergens op, en toch werkt het perfect.
4. Easy (met The Commodores)
Zondagochtend heeft een officieel volkslied, en dat is ‘Easy’. Terwijl The Commodores bekend stonden om hun zware funk, ging Lionel hier achter de piano zitten voor een lesje in ontspanning. Het gaat over een break-up, maar dan zonder het drama of het geschreeuw. Hij is vrij. De iconische gitaarsolo en de lome groove maken dit tot een tijdloze klassieker die je bloeddruk direct verlaagt.
3. Endless Love (met Diana Ross)
Het had een ramp kunnen zijn: twee van de grootste ego’s uit de business samen in een studio met een overvolle agenda. Maar in plaats daarvan leverden Diana Ross en Lionel Richie de blauwdruk voor het moderne duet. Ze dagen elkaar uit, zingen naar elkaar toe en werken samen naar die mierzoete climax. De gouden standaard voor de powerballad.
2. Hello
Vergeet even dat bizarre klei-hoofd uit de videoclip en luister puur naar de compositie. De piano-intro alleen al is genoeg om een zaal stil te krijgen. “Is it me you’re looking for?” werd een gevleugelde uitspraak, maar de emotie in het nummer is bloedserieus. Het vangt de universele pijn van onzichtbaar zijn voor degene op wie je verliefd bent. Een meesterwerk van melancholie dat de tand des tijds (en alle parodieën) moeiteloos doorstaat.
1. All Night Long (All Night)
Er zit een stuk in dit nummer dat klinkt als een exotische Afrikaanse taal (“Tomu bo de scepti”), maar Lionel gaf later toe dat het totale onzin was die hij ter plekke verzon. En dat maakt helemaal niets uit. Dit nummer overstijgt taal. Het is een injectie van puur geluk, met Caribische ritmes en een groove die onmogelijk stil te zitten is. Lionel Richie laat hier de hele wereld in dezelfde maat dansen, en dat is misschien wel zijn grootste prestatie.