Nothing But Thieves is de band die rock weer sexy maakte. Deze Britten combineren de gitaarriffs van Muse met de gevoeligheid van Jeff Buckley.
Het geheime wapen is de stem van Conor Mason: een instrument dat kan fluisteren, janken en uithalen met een ongekende kracht en bereik. Hun muziek is dynamisch, emotioneel en gemaakt voor de grootste stadions.
Dit zijn de tien beste nummers van Nothing But Thieves.
10. Real Love Song
Een anti-liefdesliedje dat eigenlijk heel romantisch is. Het gaat over de donkere kant van liefde: de obsessie en de pijn.
De muziek begint rustig en bouwt op naar een episch refrein. Mason zingt met een wanhopige passie. Het is groots en meeslepend, maar met een rauw randje.
9. Is Everybody Going Crazy?
Uitgebracht tijdens de pandemie, en de titel sloeg de spijker op zijn kop. De beat is strak en elektronisch, geïnspireerd door glamrock.
Het gaat over vervreemding en het gevoel dat de wereld doordraait. De riff is catchy en dansbaar. Een modern rocknummer dat de tijdgeest perfect ving.
8. Particles
Een sfeervolle powerballad over verslaving en afhankelijkheid. De synthesizers creëren een dromerige, bijna zwevende sfeer.
De zang in het refrein (“My shadow’s dancing without you for the first time”) is hartverscheurend. Het bouwt op naar een climax vol gitaren. Een nummer dat laat horen hoe goed de band is in het creëren van sfeer.
7. If I Get High
Misschien wel hun meest etherische nummer. Het gaat over ontsnappen aan de werkelijkheid om dichter bij iemand te zijn (misschien iemand die overleden is).
Mason’s falset is hier op zijn mooist. De muziek zwelt aan en neemt weer af als golven. Het is een emotionele trip die je kippenvel bezorgt. Puur en breekbaar.
6. Trip Switch
De doorbraakhit. De baslijn is vies en stuwend, de gitaren zijn scherp. Het heeft een unieke groove die direct opvalt.
Het refrein is een oorwurm. De tekst is maatschappijkritisch, maar de muziek is vooral cool en dansbaar. Het nummer dat de band op de kaart zette als de nieuwe hoop van de Britse rock.
5. Welcome to the DCC
Een verrassende wending naar disco en jaren 80 synthpop. Het klinkt als een futuristische nachtclub.
De beat is onweerstaanbaar. Het gaat over exclusiviteit en de drang om ergens bij te horen. De band laat zien dat ze niet bang zijn om te experimenteren en te dansen. Een gewaagde, maar geslaagde stap.
4. Overcome
Een hoopvol anthem dat klinkt als rijden met het dak open. De synthesizers en gitaren versmelten tot een warm, nostalgisch geluid.
Het gaat over terugkijken op een moeilijke tijd en beseffen dat je het overleefd hebt. “We shall overcome.” De melodie is groots en opbeurend. Een instant klassieker voor festivals.
3. Sorry
Een rockballad van het zuiverste water. De gitaarlijn in het begin is simpel en effectief. Het gaat over spijt en het besef dat je iemand pijn hebt gedaan.
De emotie in de stem van Mason is voelbaar. Het refrein explodeert in een muur van geluid. Het is een nummer dat gemaakt is om luidkeels mee te zingen en je verontschuldigingen aan te bieden.
2. Amsterdam
Een explosie van energie. De riff is nerveus en agressief. Het refrein is een van de krachtigste die ze ooit schreven.
Het gaat over de frustratie van vastzitten en willen ontsnappen (naar Amsterdam). De dynamiek tussen de rustige coupletten en het schreeuwende refrein is perfect. Live is dit altijd het moment waarop de zaal ontploft.
1. Impossible (Orchestral Version)
Dit nummer is een meesterwerk, zeker in de orkestrale versie. Het begint als een mooie rockballad, maar groeit uit tot een symfonie.
De tekst gaat over een liefde die je redt. “I thought it was impossible.” De uithalen van Conor Mason aan het einde zijn buitenaards goed. Het is groots, dramatisch en van een ongekende schoonheid. Het ultieme bewijs van hun talent.