Supertramps geluid is direct herkenbaar aan de elektrische Wurlitzer-piano en de saxofoon. Het contrast tussen de twee zangers maakte ze uniek: de hoge, spirituele stem van Roger Hodgson tegenover de lage, bluesy stem van Rick Davies.
Hun nummers zitten vol dynamiek, slimme wendingen en maatschappijkritische teksten, verpakt in melodieën die je nooit meer vergeet.
Dit zijn de tien beste nummers van Supertramp.
10. Dreamer
Dit nummer is een stuiterbal van energie. De Wurlitzer-piano hamert een repetitief, hypnotiserend ritme dat meteen blijft hangen.
Roger Hodgson zingt met zijn kopstem over dromen en ontsnappen aan de werkelijkheid. Het klinkt kinderlijk en speels, maar de ondertoon is serieus. Het nummer bouwt op naar een chaotische climax die voelt als een droom die uit elkaar spat.
9. Give a Little Bit
Het begint met die heldere, stralende akoestische 12-snarige gitaar. Dit is Supertramp op zijn meest optimistische en toegankelijke manier.
Het is een simpele boodschap van liefde en delen, gezongen met een aanstekelijke warmte. Er zit geen greintje cynisme in, alleen pure positiviteit. Een nummer dat voelt als de zon die doorbreekt.
8. Goodbye Stranger
Rick Davies neemt hier het voortouw met zijn nonchalante, coole zang. Het is een nummer over vrijheid en het leven ‘on the road’.
De falset-koortjes in de achtergrond (“Goodbye Mary, goodbye Jane”) zijn heerlijk catchy. Het eindigt in een lange, gierende gitaarsolo die verrassend rockend is voor deze band. Een relaxte klassieker.
7. It’s Raining Again
Een vrolijk deuntje met een trieste tekst. Typisch Supertramp. Het gaat over een relatiebreuk, maar de muziek klinkt als een kinderliedje.
De saxofoonsolo geeft het een melancholisch randje. Aan het einde hoor je het kinderliedje “It’s raining, it’s pouring”, wat het gevoel van onschuld en verlies versterkt. Bitterzoete popmuziek.
6. Take the Long Way Home
De piano en de mondharmonica zetten een eenzame, weemoedige sfeer neer. Het gaat over het gevoel nergens echt thuis te horen, zelfs niet in je eigen huis.
De melodie is prachtig en meeslepend. De productie is ruimtelijk; je ziet de lange, verlaten weg voor je. Het vangt het gevoel van midlifecrisis en desillusie perfect.
5. Breakfast in America
Een satirische kijk op de Amerikaanse droom.
De melodie is bedrieglijk simpel en kermis-achtig, met die kenmerkende staccato piano-akkoorden.
“Can we have kippers for breakfast?” is een iconische openingszin. Het nummer klinkt luchtig en grappig, maar gaat over het verlangen naar roem en rijkdom en de leegte daarvan. Een van hun grootste hits.
4. Crime of the Century
Het titelnummer van hun doorbraakalbum. Dit is pure art-rock. Het begint met een fluisterende zang en een simpele pianolijn.
Dan barst het los. De gitaarsolo en de saxofoon vechten om voorrang in een episch, orkestraal slotstuk dat minutenlang doorgaat. Het is donker, dramatisch en overweldigend. Muziek die je moet ondergaan.
3. The Logical Song
Een nummer met een diepe filosofische lading. Het gaat over het verlies van onschuld en creativiteit door het schoolsysteem en de maatschappij.
Het geluid van de castagnetten en de elektrische piano is uniek. Roger Hodgson zingt vol passie en verwarring: “Please tell me who I am.” De saxofoonsolo in het midden is wild en vrij, als een schreeuw om expressie.
2. Fool’s Overture
Het magnum opus van Supertramp.
Een collage van geluiden: speeches van Winston Churchill, kerkklokken, synthesizers en piano. Het duurt bijna elf minuten.
Het is een reis door de Engelse geschiedenis en de waanzin van oorlog. De opbouw is fenomenaal; van stilte naar bombast en weer terug. Roger Hodgson zingt hier met een bijna religieuze intensiteit. Een meesterwerk.
1. School
Het begint met die eenzame, klagende mondharmonica die klinkt als een verlaten schoolplein. Dan die gil van een spelend kind.
De baslijn die volgt is onheilspellend en stuwend. Het nummer bouwt de spanning tergend langzaam op tot een explosie van piano en gitaar. De tekst is een felle aanklacht tegen het onderwijssysteem dat kinderen in het gareel dwingt. Spannend, dynamisch en briljant.