Top 15 Beste psychedelische rock bands van de jaren 60

Jim Morrisons bedwelmende, poëtische voordracht en Ray Manzareks barokke Vox Continental-orgelintro ontvoerden de luisteraar naar de zwoele, gevaarlijke nacht van Los Angeles. De epische instrumentale solo's van Manzarek en gitarist Robby Krieger veranderden een popliedje in een zinderende sjamanistische trip.

Met het befaamde 'Hendrix-akkoord' (7#9) en een muur van overstuurde Fuzz Face en Octavia-pedalen zette Jimi Hendrix in 1967 de wereld op zijn kop. Zijn gitaar klonk als een buitenaards wezen dat dwars door alle dimensies heen sneed.

Grace Slicks dramatische, hypnotiserende stemgeluid voert de luisteraar mee door een surrealistisch Alice in Wonderland-landschap op de tonen van een Spaanse bolero. De geleidelijke crescendo naar die exploderende finale is pure auditieve magie.

Eric Claptons befaamde 'woman tone'-gitaarsolo, Jack Bruce's grommende basriff en Ginger Bakers tegendraadse Afrikaanse drumritme maakten van Sunshine of Your Love het ultieme zware psychedelische bluesanthem.

In het Syd Barrett-tijdperk schiep Pink Floyd in de Londense UFO Club een kosmische sonische storm van galmende Binson Echorec-gitaren, morsecodes en buitenaardse mellotrons. Ruimterock in zijn puurste vorm.

Roger McGuinns twaalfsnarige Rickenbacker-gitaar bootste de vrije jazzimprovisaties van John Coltrane na over een hypnotiserende baslijn. Algemeen erkend als het allereerste psychedelische rocknummer.

Roky Erickson en zijn kompanen uit Texas waren de eersten die hun muziek daadwerkelijk als 'psychedelic rock' bestempelden. De elektrische jug van Tommy Hall zorgt voor een uniek borrelend geluid.

De ultieme vaandeldragers van de San Francisco 'jam band'-scene. Dark Star was geen vastomlijnd nummer, maar een oneindig muzikaal portaal voor Jerry Garcia's vloeiende improvisaties.

Steve Winwoods soulvolle zang en scheurende gitaarwerk gaven Traffic een unieke, organische folk-psychedelica.

Zeventien minuten lang zware orgelsolo's, een historische drumsolo van Ron Bushy en een loodzware riff die de brug sloeg naar vroege heavy metal.

Met John Cales schurende elektrische altviool en Lou Reeds minimalistische 'ostrich'-gitaarstemming bracht de New Yorkse underground een duistere, beklemmende avant-gardetrip.

Rod Argents fluwelen elektrische pianoloopjes, ademhalingseffecten en Colin Blunstone's zwoele zang maken dit tot het muzikale hoogtepunt van de 'Summer of Love'.

Arthur Lee combineerde Spaanse flamencogitaren en mariachi-trompetten met weelderige strijkers en diepe melancholie op het meesterwerk Forever Changes.

Justin Haywards romantische ballade smolt naadloos samen met het London Festival Orchestra en Mellotron-klanken tot een symfonisch meesterwerk.

Een instrumentale acid-rock trip die vroege San Francisco-ballrooms vulde met dromerige orgelpatronen en Oosterse harmonieën.

De psychedelische rock van de sixties opende de deuren van de verbeelding en herdefinieerde wat mogelijk was in een opnamestudio. Welke band neemt jou het liefst mee op een kosmische sonische reis? Breng hieronder je stem uit of deel jouw favoriete herinnering in de reacties!