Top 20 beste Hardcore tracks aller tijden

Het officiële anthem voor Defqon.1 2009 geldt onder liefhebbers universeel als het absolute meesterwerk van de hardstyle. Willem Rebergen construeerde een dramatische, filmische melodie die naadloos explodeert in die kenmerkende, diepe reverse bass en rollende pitched kicks. Een anthem dat naadloos de overgang markeerde van rauwe clubmuziek naar stadionbrede cultuur.

Bas Oskam en Arjan Terpstra verhieven sounddesign tot hogere wiskunde. Attack Again combineert bizarre geluidseffecten, speelse ritmes en een vlammende climax die generaties producers inspireerde.

De gebroeders Janssen vatten de rebelse levensstijl van de hardstyle-community samen in één legendarische vocale quote. Die beukende kick en het simpele, doeltreffende thema maken FTS tot een tijdloos volkslied.

Joram Metekohy schreef met Timeless precies wat de titel belooft: een tijdloos, emotioneel hoogstandje. De zwevende melodielijn bezorgt tienduizenden festivalgangers kippenvel in de brandende zon.

Met zijn ijshockeymasker en zwarte hoodie werd Danny Masseling het wereldwijde icoon van de hardcore. Raise Your Fist beukt er ongenadig in met donderende bassen en opruiende samples.

Als peetvader van de happy hardcore scoorde Paul Elstak een onverwoestbare megahit. Die vrolijke pianoriedel, aanstekelijke zang en razendsnelle 165 BPM-beat verenigen nog altijd jong en oud.

Een sample van Tony Ronalds Help (Get Me Some Help) omgetoverd tot een nationale volkshysterie. Die razendsnelle versnelde vocalen en vrolijke melodie ademen pure jaren 90 euforie.

Diederik en Stefan leverden met deze track de blauwdruk voor melodieuze hardstyle. De epische koorzang en krachtige kicks maakten het nummer een vaste festivalfavoriet.

Een zeldzame cross-over hit die zelfs buiten de hardstyle-scene miljoenen harten veroverde. De meeslepende zanglijn zingt iedereen woord voor woord mee.

Voor de liefhebbers van het snellere werk: Partyraiser jaagt het tempo op naar 200+ BPM met meedogenloze uptempo kicks die de speakers doen kraken.

Zijn hardstyle-bewerking van The Cranberries werd een wereldwijd fenomeen. De zware, rauwe kick in combinatie met Dolores O'Riordans anti-oorlogstekst raakt ongekend hard.

Stefan Bicheur, 'The Melody Man', schreef met Symbols voor Q-BASE 2012 een adembenemend stukje muzikaal vakmanschap vol gelaagde synths.

De betreurde Peter-Paul Pigmans bracht een glimlach naar de hardcorescene. Drop It is pure vrolijke gabber-energie die de tand des tijds glansrijk heeft doorstaan.

De Italiaanse hardstyle-pionier leverde met dit Qlimax 2008 anthem een duistere, majestueuze symfonie vol analoge warmte en rollende bassen af.

De Belgische ambassadeur van de hardstyle scoorde een gigantische clubkraker met deze energieke jumpstyle/hardstyle cross-over.

Gebaseerd op Coldplays The Scientist schreef Kelly van Soest het ultieme emotionele hardcore-anthem. Een massaal kippenvelmoment op elk festival.

Lindsay van der Eng bewees haar klasse met deze melodieuze hardcore-klassieker vol betoverende pianoloopjes en strakke kicks.

Het jonge duo ontketende een revolutie met hun experimentele 'psy-trance kicks' en harde drops. Een baanbrekende track die het genre naar een nieuw tijdperk tilde.

Als oprichter van Scantraxx zette Dov Elkabas de standaard. Wanna Play? met die griezelige popstem en beukende drops blijft een sinister meesterwerk.

Jeroen Streunding schreef met Braincracking een van de meest invloedrijke vroege hardcoretracks. De schurende gitaarsample en rauwe agressie zijn puur Rotterdams erfgoed.

De hardere stijlen staan voor een ongekende eenheid en energie waarin duizenden gelijkgestemden samenkomen om alle remmen los te gooien. Welke track bezorgt jou steevast de ultieme adrenalinekick? Breng hieronder je stem uit of deel jouw mooiste festivalherinnering in de reacties!